بانک مقالات جهان اسلام

کشورهای اسلامی

نویسنده : محمد مصلحی ; ساعت ۱٠:٤٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ تیر ۱۳۸٧

خبرگزاری فارس                        11/04/87                 صفحه بین‌الملل

شصت سال جنایت ؛ شصت سال مقاومت (38)

تیر خلاص بر اسطوره قهرمان نبرد کرامه

 خبرگزاری فارس: موضع جدید "یاسر عرفات" تیر خلاصی بود بر "اسطورة قهرمان نبرد کرامه" اما نشان از اولین پیروزی‏های «سیاستمداران صهیونیست آمریکا» و در راس آنان «هنری کیسینجر» داشت. او برنامه های خانمان براندازی برای فلسطینیان در سر داشت که نتیجه نهایی آن بسته شدن پرونده «قضیه فلسطین» تا حداکثر پایان دهه هفتاد میلادی بود.


یاسر عرفات" در 13 نوامبر سال1974 به عنوان نمایندة فلسطین پا به صحن سازمان ملل متحد گذاشت. حدود شش ماه بعد در 22 مه سال1975 "رئیس سازمان آزادی‏بخش فلسطین"، طی سخنانی، رسماً اعلام کرد، قصد از بین بردن رژیم صهیونیستی را با استفاده از زور ندارد بلکه هدف بلندمدتش برپایی «دولتی دمکراتیک برای ملت فلسطین و یهود» است. موضع جدید "یاسر عرفات" تیر خلاصی بود بر "اسطورة قهرمان نبرد کرامه" اما نشان از اولین پیروزی‏های استراتژی جدید «سیاستمداران صهیونیست آمریکا» و در راس آنان «هنری کیسینجر» داشت. این صهیونیست دو آتشه برنامه های رنگارنگ و خانمان براندازی برای فلسطینیان در سر داشت که نتیجه نهایی آن بسته شدن پرونده «قضیه فلسطین» تا حداکثر پایان دهه هفتاد میلادی بود. اولین صدایی که از ساز «کیسینجر» برخواست در سال 1975 به گوش رسید اما تا آن زمان فلسطینیان زیاد هم بی کار نماندند.

گروه های فدایی فلسطینی که هنوز در حدفاصل دو ماجرای «قبول ساف در سازمان ملل متحد» و « ویراژ دادن های حیرت انگیز سادات برای صلح با دولت یهود» به «گنگ خواب دیده» می مانستند ، دست به تحرکاتی زدند که باید آن ها را به غلتیدن در خواب تشبیه نمود.

عملیات‌های فدائیان فلسطینی تا قبل از اتمام سال 1974 عمدتاً توسط "جبهة خلق" و در خارج از فلسطین اشغالی انجام گرفت؛ خرابکاری در خطوط نفتی عربی "تاپ لاین" در ماه مه، بمب گذاری در دفاتر روزنامه‌های فرانسوی طرفدار "رژیم صهیونیستی" در پاریس (در ماه اوت) و تخریب و نابودسازی یک هواپیمای خطوط هوایی بین‌المللی بر فراز "دریای ایونی" (در ماه سپتامبر).

 

*اولین عملیات یک ایرانی در فلسطین

 

در تاریخ 12 دسامبر سال 1974، در سینما "حین" واقع در "تل‌آویو" انفجاری رخ داد و موجب قتل دو صهیونیست و زخمی شدن 38 نفر شد. "جبهة خلق" با پذیرش مسؤولیت این انفجار، اعلام کرد که یک جوان ایرانی با استفاده از "کمربند انفجاری" اقدام به این عملیات کرده است. بعدها نیز این ادعا از سوی "لیلا خالد" عضو شناختة شده "جبهة خلق" تکرار و مطرح شد که این جوان ایرانی از مبارزان ضدرژیم پهلوی است که از چنگ مأموران ساواک به خارج از ایران گریخته و به هسته‌های "جبهة خلق" ملحق شده است. هویت کامل این جوان ایرانی تا زمان چاپ این کتاب افشا نشده است.

 

*"ساف" علیه هواپیماربایی

 

در نوامبر سال 1974 بار دیگر چریک‌های عضو "جبهة دموکراتیک خلق" به فلسطین اشغالی نفوذ کردند و شهرک صهیونیست‌نشین "بت‌شین" را مورد حمله قرار دادند. سه فدایی فلسطینی بدون اقدام به گروگان‌گیری در ساختمانی موضع گرفتند و با اعلامیه‌هایی به زبان عبری که همراه خود داشتند خواستار آزادی 16 فدایی فلسطینی از زندان‌های رژیم صهیونیستی شدند. پس از چهار ساعت تیراندازی، نظامیان صهیونیست سرانجام فدائیان را به قتل رساندند. در این عملیات، 4 صهیونیست کشته و 23 نفر زخمی شدند.

در همین ماه، چهار فلسطینی مسلّح، با لباس مبدّل وارد هواپیمایی انگلیسی در فرودگاه "دبی" (واقع در "امارات متحده عربی") شدند و آن را با 47 مسافر ربودند. هواپیما ابتدا به لیبی پرواز کرد و از آن جا به تونس رفت. در این کشور، ربایندگان اعلام کردند که خواستار آزادی پنج عامل حمله به فرودگاه "فومینی‌کو" (دسامبر سال 1973) و عوامل قتل دیپلمات‌های غربی در سودان (مارس همان سال) در برابر آزادی گروگان‌های خود هستند. ربایندگان همچنین اعلام کردند که در صورت اتمام مدت زمان تعیین شده، گروگان‌ها را تک تک خواهند کشت.

دولت مصر از مذاکره با ربایندگان امتناع کرد، اما شخص "انور سادات" با "ابوایاد" مسؤول اطلاعات و امنیت "ساف" تماس گرفته و از او خواست که برای مذاکره با هواپیما ربایان عازم تونس شود.

"ابوایاد" پس از ورود به "تونس"، حدود شصت ساعت با هواپیما ربایان که همگی عضو "جبهة رفض" بودند مذاکره کرد و سرانجام موفق شد غائله را بدون خونریزی به پایان ببرد؛ هم گروگان‌ها آزاد شدند و هم ربایندگان خود را تسلیم کرده و حتی با اعتراف به اشتباه خود به صفوف "فتح" پیوستند.

پس از ربودن این هواپیمای انگلیسی بود که برای اولین بار دفتر "ساف" (مستقر در بیروت) بیانیه‌ای شدید اللحن خطاب به هواپیماربایان صادر کرد و آنان را "مرتدین" و "مزدوران" نامید. در این بیانیه اعلام شد، 26 فلسطینی که قصد هواپیماربایی داشته‌اند دستگیر شده و در انتظار محاکمه به سر می‌برند. همچنین مقامات "ساف" از روزنامه‌نگاران دعوت کردند تا از یک "ندامتگاه" در دمشق بازدید کنند. ساکنان این "ندامتگاه" را کسانی تشکیل می‌دادند که به "اقدام علیه منافع انقلاب فلسطین" متهم شده بودند. از سوی دیگر، متن اصلاح شدة "قانون مجازات مصوّب ساف" به خبرنگاران نشان داده شد که مطابق آن، اگر در یک اقدام هواپیماربایی کسی کشته شود، مرتکبین آن اعدام خواهند شد.

 

*ظهور "ابو نضال"

 

این اولین مقابلة "ساف" با مجریان "عملیات خارجی" بود. هرچند که رهبری "عملیات خارجی" را عملاً سازمان "جبهة خلق" در دست داشت، اما از نظر "فتح" مقصر اصلی در این افتضاحات بیشتر شخصی بود به نام "ابونضال".

"ابونضال" که سابقاً نمایندة "سازمان فتح" در عراق محسوب می‌شد، پس از طرح شدن ایدة "دولت کوچک فلسطینی"، با تحریک رژیم عراق ،انشعاب خود را اعلام کرد.

"ابونضال" با نام حقیقی "صبری خلیل النباء"، سابقاً از اعضای "شورای انقلاب فتح" (هستة مرکزی سازمان "فتح") بود. وی پس از سال 1974 تبدیل به یکی از خطرناک‌ترین دشمنان "ساف" و "فتح" شد و عملاً پرچم جنگ داخلی میان فلسطینیان را برافراشت. او "یاسر عرفات" را متهم به خیانت و سازش کرده و او را مستحق کشتن و "ساف" را نیز غیرقانونی اعلام کرد. ربودن هواپیمای خطوط هوای انگلستان نیز به او نسبت داده می‌شد.

در اکتبر سال 1974 دادگاه انقلابی فتح، "ابونضال" را به اتهام برپا کردن شورش مسلّحانه در سازمان و قتل مقامات مهم "فتح" به صورت غیابی به اعدام محکوم کرد.

 

*"تل آویو" در آتش

 

در طول سال 1974 مصر و آمریکا کماکان به مذاکرات دیپلماتیک در بالاترین سطوح برای دستیابی به "صلح خاورمیانه" ادامه می‌دادند. "ساف" از نتایج این ارتباطات که بدون حضور و دخالت آن به عنوان "نمایندة قانونی ملت فلسطین" انجام می‌گرفت به شدت نگران بود، مضافاً این که گروه‌های فدایی رقیب "فتح" با انجام چندین عملیات ضدصهیونیستی در اراضی فلسطین اشغالی، توانسته بودند جایگاه "فتح" را درمیان توده‌های فلسطینی تا حدودی مخدوش کنند، زیرا بیش از یک سال بود که این سازمان به دلیل اشتغال فراوان به مناقشات سیاسی داخلی بر سر موضوع "دولت کوچک فلسطین" از عملیات نظامی غافل شده بود. به همین دلیل سازمان "فتح" دست به طراحی عملیاتی بزرگ زد که هم کنایه‌های رقبا را متوقف و هم روند مذاکرات "صلح خاورمیانه" میان اعراب و آمریکا را مختل کند.

روز 7 مارس سال 1975، هشت فدایی عضو "فتح" در حالی که همگی لباس فرم ارتش صهیونیستی را به تن داشتند سوار بر دو قایق لاستیکی، به آب‌های فلسطین اشغالی نفوذ کردند. و موفق شدند خود را به ساحل جنوبی "تل‌آویو" برسانند. در همان ابتدای امر، یک سرباز صهیونیست متوجه حضور آنان در ساحل شد اما قبل از آن که کاری از پیش ببرد از پا درآمد. این درگیری زودهنگام باعث هوشیاری صهیونیست‌ها شد. با این حال فدائیان فلسطینی خود را به هتلی با نام "ساووی" رساندند و تعدادی صهیونیست را به گروگان گرفتند. تقاضای فلسطینیان عبارت بود از:

یک هواپیمای سازمان ملل که آن‌ها و گروگان‌ها را به دمشق ببرد،

وساطت فرانسوی‌ها، یونانی‌ها و یا سفیر واتیکان برای مذاکرات تبادل

و دیگر این که سفیر فرانسه به جمع آنان ملحق شود. نیروهای پلیس منطقة درگیری را "ممنوع الورود" اعلام و سعی کردند با تنگ‌تر کردن حلقة محاصره، راهی برای ورود به هتل بیابند. اما چریک‌های "فتح" از پشت بام و بالکن به سمت آنان تیراندازی کرده و اجازة نزدیک شدن به پلیس را نمی‌دادند. پس از شش ساعت تیراندازی، سرانجام یک واحد از نظامیان صهیونیست به هتل هجوم بردند. پس از دقایقی تیراندازی، فدائیان مواد منفجره‌ای را که در چند نقطة هتل تعبیه کرده بودند فعال کردند و در نتیجه هشت گروگان کشته شدند. همچنین دو سرباز و یک سرهنگ ارتش صهیونیستی نیز از بین رفتند. از میان فدائیان هم تنها یک نفر جان به در برد که به اسارت درآمد.

"عملیات ساووی" اولین نفوذ مبارزان فلسطینی به پایتخت "دولت یهود" در چنین ابعادی بود و دستگاه های امنیتی «رژیم صهیونیستی» طراحی و هدایت آن را متوجه مرد شماره 2 «ساف» یعنی «ابوجهاد»(خلیل الوزیر) می دانستند.

میزان دقیق تلفات این عملیات تا امروز هم مشخص نشده است. منابع صهیونیست آمار ارائه شده در این کتاب را تأیید کرده‌اند اما فلسطینی‌ها ادعای تلفات بیشتری را می‌کنند(بین 50 تا 90 کشته). باید توجه داشت که مبالغة سازمان‌های فلسطینی در میزان خسارات وارد آمده بر اهداف صهیونیستی و پنهان‌کاری صهیونیست‌ها در این مورد، امری رایج بوده و هست.

"تل‌آویو" برای تلافی این عملیات، دست به اقدام ویژه‌ای (علاوه بر بمباران‌های اردوگاه آوارگان فلسطینی که امری عادی و روزمره بود) نزد، زیرا به خوبی می‌دانست موجی از خون و آتش به سوی فدائیان فلسطینی در حال حرکت است که خسارات و تلفات آن برای فلسطینیان بسیار بیشتر از "عملیات تلافی‌جویانه" خواهد بود.

کمتر از یک ماه پس از "عملیات ساووی" آتش "جنگ داخلی لبنان" شعله کشید و لهیب آن پیش از بومیان لبنان ، دامن جامعه فلسطینیان مستقر در این کشور را گرفت.

 

*محمدعلی صمدی




واژه کلیدی :اسرائیل-1 و واژه کلیدی :فلسطین