بانک مقالات جهان اسلام

کشورهای اسلامی

نویسنده : محمد مصلحی ; ساعت ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ تیر ۱۳۸٧

خبرگزاری فارس                        03/04/87                 صفحه بین‌الملل

شصت سال جنایت ؛ شصت سال مقاومت (32)

جنگ فرود گاه ها و سفارتخانه ها


پیش از پرداختن به "جنگ چهارم اعراب مسلمان و رژیم صهیونیستی" که به دلیل وقوع آن در ماه رمضان، در میان مسلمانان به "جنگ رمضان" معروف شده است و در میان صهیونیست ها نیز به "جنگ روز کبپور" اشتهار دارد، لازم است به برخی عملیات‏های دیگر "فداییان فلسطینی" علیه منافع رژیم صهیونیستی تا پیش از اکتبر سال 1973 (آغاز "جنگ چهارم")اشاره کنیم.

   "سازمان سپتامبر سیاه" در راستای تلاش برای آزادسازی صدها فلسطینی از زندان‏های "اردن‌هاشمی" تصمیم به اجرای عملیاتی داشت که طی آن "سفیر آمریکا" در اردن و یا اعضای هیأت دولت اردن را به گروگان گرفته و با زندانیان مبادله کند اما این عملیات، پیش از عملی شدن، به دلیل دستگیری گروهی از عوامل آن توسط رژیم اردن ناکام ماند.دستگاه قضایی اردن برای بازداشت شدگان مجازات اعدام مقرّر کرد.

در روز هشتم مارس سال ، 1973هشت فدایی عضو "سپتامبر سیاه" برای آزادی همقطاران خود،"سفارت عربستان سعودی" در سودان را به اشغال درآوردند. در آن زمان چهل نفر از دیپلمات‏های خارجی در ضیافت این سفارت شرکت داشتند. فدائیان "سپتامبر سیاه" از میان آنان، سفرای عربستان، آمریکا و نمایندگان مخصوص آمریکا، بلژیک و اردن را به گروگان گرفته و خواستار آزادی 16 عضو دستگیر شدة خود شدند.

به دنبال درخواست رئیس‏جمهور آمریکا از "ملک حسین"، نه تنها با این درخواست مهاجمان مخالفت شد بلکه ارتش سودان سفارت عربستان را مورد حمله قرار داد، گروگان‏گیران هم بلافاصله گروگان‏های آمریکایی و بلژیکی خود را به قتل رساندند.

 به دنبال این ماجرا تهاجم علیه سفارت متوقف شد و با انجام مذاکرات فراوان، سرانجام گروگان‏گیران خود را به دولت سودان تسلیم کردند. چند روز بعد نیز "ملک حسین" تحت فشار تعدادی از روسای عرب که از گسترش خشونت‏های این چنینی وحشت داشتند، حکم اعدام زندانیان "سپتامبر سیاه" را به حبس ابد تبدیل کرد. (کمتر از یک سال و نیم بعد این افراد شامل عفو عمومی شده و آزاد شدند).

در ماه آوریل دو حمله با سلاح گرم به اهداف صهیونیستی در قبرس انجام گرفت. یکی به محل اقامت سفیر رژیم صهیونیستی در این کشور و دیگری به یک هواپیمای شرکت صهیونیستی "ال عال". این حملات به "جبهة خلق" نسبت داده شد.

در ماه ژوئن سازمان امنیتی رژیم صهیونیستی (موساد) موفق شد ضربه‌ای سنگین و مؤثر بر طراحان عملیات خارجی در "جبهة خلق" وارد کند. "محمد بودیه" یکی از فعالین "جبهه خلق" در اروپا، هنگام سوار شدن به خودروی شخصی‌اش در پاریس، بر اثر انفجار یک نارنجک جاسازی شده در آن به قتل رسید.

"محمد بودیه" که اهل "الجزایر" بود، از سال 1969 تا زمان مرگش، فرماندهی هسته‌های اروپایی "جبهة خلق" را برعهده داشت و طراحی و هدایت اکثر عملیات‌های "جبهة خلق" در اروپا به او نسبت داده می‌شد.

در ماه جولای پنج فرد مسلح شامل یک زن از آمریکای لاتین، سه عرب و یک ژاپنی، هواپیمایی متعلق به خطوط هوایی ژاپن را با 137 مسافر و خدمه ربودند و به مدت 90 ساعت آن را از یک کشور خاورمیانه به کشور دیگری بردند و سرانجام در فرودگاه "بن غازی" (واقع در لیبی) فرود آمدند. هواپیماربایان، پس از آن که مسافران را آزاد کردند، هواپیمای ژاپنی را منفجر کردند. هدف ربایندگان - طبق بیانیه‌ای که از زیر در دفتر یکی از روزنامه‌های عرب زبان بیروت به داخل انداخته شده بود - تنبیه مقامات حکومتی ژاپن به خاطر پرداخت شش میلیون دلار به "رژیم صهیونیستی" بابت ضرر و زیان ناشی از حادثة حمله به فرودگاه "لود" توسط سه جوان ژاپنی اعلام شد.

در همین ماه یک وابستة نظامی رژیم صهیونیستی در واشنگتن به قتل رسید که دستگاه امنیتی آمریکا، قتل او را به "جبهة خلق" منتسب کرد.

در ماه آگوست، دو مرد در فرودگاه "آتن" ناگهان مسلسل و نارنجک‌های خود را بیرون کشیده و به سوی مسافران آتش گشودند. در اثر این حمله سه نفر کشته و 55 نفر زخمی شدند. مسافرانی که مورد تهاجم قرار گرفتند، از یونان عازم آمریکا بودند. مهاجمان 35 مسافر را به گروگان گرفتندو سرانجام پس از دو ساعت مذاکره، گروگان‌ها آزاد شدند و دو مهاجم خود را تسلیم نمودند. آنان خود را اعضای گروهی موسوم به "هفتمین جوخة انتحاری" معرفی کردند، اما حقیقت این بود که این نام عجیب و غریب از سوی "جبهة خلق" برای پوشش تبلیغاتی عملیات انتخاب شده بود.

در ماه سپتامبر نوبت به گروهی رسید که خود را "سازمان تنبیه" معرفی می‌کرد. اعضای این گروه سفارت "عربستان سعودی" در پاریس را اشغال کردند و خواهان آزادی گروهی از اعضای "سپتامبر سیاه" شدند که در زندان‌های رژیم اردن به سر می‌بردند. فلسطینی‌ها پس از دو روز اشغال پر سر و صدای "سفارت عربستان"، موافقت کردند که با یک فروند هواپیمای سوری به کویت بروند و از آن جا یک هواپیمای کویتی را به زور اسلحه وادار کردند که آنان را به عربستان انتقال دهد.

 

*عملیت "شونائو"

 

در روز بیست و هشتم سپتامبر، دو عضو سازمان "الصاعقه"(وابسته به سوریه) در قطاری که از "مسکو" عازم به "وین" بود، سه مهاجر یهودی اهل روسیه و یک مقام گمرکی اتریشی را به گروگان گرفتند. آنان گروگان‌های خود را در "وین" بر یک خودرو سوار کردند و به طرف فرودگاه این شهر رفتند. گروگان‌‌گیرها اعلام کردند که اگر به آنان هواپیمایی داده نشود تا به وسیلة آن به یک کشور عربی نامعلوم بروند، خود و گروگان‌هایشان را خواهند کشت. آن‌ها هدف از عملیات خود را وادار ساختن دولت اتریش به تعطیلی "اردوگاه شونائو" اعلام کردند. این اردوگاه، ویژة ترانزیت مهاجران یهودی روسی‌تبار به فلسطین اشغالی بود.

سرانجام دولت "اتریش" اعلام کرد که به منظور حفظ جان گروگان‌ها و پیشگیری از تهدیدات آینده علیه مهاجران یهودی، با تعطیلی "اردوگاه شونائو" موافقت می‌کند. مهاجمان عرب نیز باید ظرف چند ساعت خاک اتریش را ترک کنند.

دو فلسطینی و گروگان‌هایشان به دنبال این ماجرا به "لیبی" فرستاده شدند و در آن جا گروگان‌های خود را آزاد کردند. نکته بسیار جالب توجه در این عملیات انجام آن از سوی سازمان "الصاعقه" بود. "عملیات شونائو" که هیاهوی فراوانی را در اروپای شرقی به راه انداخت، تنها عملیات خارجی "سازمان الصاعقه" شناخته می‌شود. به دنبال این عملیات، رژیم صهیونیستی تحرکات سیاسی وسیعی را برای ممانعت از تعطیلی "اردوگاه شونائو" آغاز کرد و حتی نخست‌وزیر این رژیم برای ممانعت از تعطیلی این اردوگاه، شخصاً به "وین" سفر کرد.

مدت زیادی نگذشت تا صهیونیست‌ها متوجه شوند که "عملیات شونائو" طرحی ظریف و هوشمندانه برای مشغول کردن آنان بود تا توجه "تل‌آویو" را از آن‌ چه در جوار مرزهای "فلسطین اشغالی" در جریان بود، به کیلومترها دورتر منحرف کند و در این راه به موفقیت هم رسید.

کمتر از یک هفته پس از پایان "عملیات شونائو" سربازان مسلمان ارتش مصر، توانستند پرچم کشور خود را بر فراز خطوط مستحکم ارتش اسراییل - موسوم به "خط بارلو" - واقع در ساحل شرقی "کانال سوئز" به اهتزاز دربیاورند.

 *محمدعلی صمدی




واژه کلیدی :اسرائیل-1 و واژه کلیدی :فلسطین