بانک مقالات جهان اسلام

کشورهای اسلامی

نویسنده : محمد مصلحی ; ساعت ۱٢:٤٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۳ تیر ۱۳۸٧

روزنامه اطلاعات                        20/04/87                 صفحه 12

بازگشت اسیران؛ نقطه اتحاد ملی لبنان

این روزها رویداد آزادی اسیران لبنانی در بندرژیم صهیونیستی به نقطه اتحاد لبنانی‌ها تبدیل شده وهمه از بازگشت اسطوره‌های مقاومت به میهن‌شان‌خوشحال و سرافرازند و تحقق این رویداد مهم رادستاوردی بزرگ و مهم برای <مقاومت> و لبنانی‌هامی‌دانند. ‌

رژیم صهیونیستی قرار است بزودی <الدادریگیف> و <ایهود گولد فاسر> دو نظامی اسیر خود نزدحزب‌الله را تحویل گیرد. ‌

گرچه مقام‌های رژیم صهیونیستی می‌گویند این‌دو نظامی کشته شده‌اند، اما هنوز این موضوع از سوی‌مقام‌های حزب‌الله به‌طور رسمی اعلام نشده و اساساهر نوع تصمیم‌گیری و اطلاع رسانی درباره موضوع‌تبادل اسیران و اجساد در لبنان، جزو اختیارات شخص‌سید حسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله است. ‌

براساس این گزارش، قرار است رژیم‌صهیونیستی در برابر تحویل گرفتن این دو نظامی، به‌آزادی پنج تن از اسیران لبنانی از جمله <سمیرقنطار> قدیمی‌ترین اسیر این کشور، تحویل اجسادجمعی از شهدای مقاومت، تعدادی از اسیران‌فلسطینی، تحویل نقشه‌های مناطق مین‌گذاری شده درجنوب لبنان و ارائه اطلاعاتی درباره چهار دیپلمات‌ربوده شده ایرانی در لبنان تن در دهد. ‌


‌واکنش شخصیت‌

در این بین، واکنش بسیار مثبت و گسترده‌شخصیتهای داخلی لبنان نسبت به این رویداد بسیارمهم است و آنان این رویداد را موفقیتی چشمگیر برای<مقاومت> و مردم لبنان دانسته و خواهان آن هستند تاجشن بازگشت این آزادگان تبدیل به جشن وحدت‌ملی و همدلی بین همه لبنانی‌ها شود. ‌

* میشل سلیمان، رئیس جمهوری لبنان، تلاش‌حزب‌الله برای آزادی اسیران لبنانی در بند رژیم‌صهیونیستی را ستوده و گفته است مقاومت، دستاوردبزرگی در این زمینه کسب کرده است. ‌

وی افزود: مقاومت با این اقدام، فرزندان دلیرلبنانی را که یکی از آنان سه دهه در بند اسرائیل اسیراست (قنطار) به دامن میهن بازمی گرداند و این‌افتخاری بزرگ برای همه است. ‌

سلیمان تاکید کرده که این رویداد بزرگ، تاکیدی بر اراده ملی لبنانی‌ها در حمایت از خاک واستقلال خود است و این پیروزی باید انگیزه‌ای برای‌تسریع در تشکیل کابینه جدید شود تا همگی به‌استقبال تحولات مهم سیاسی که در انتظار لبنان است ‌برویم. ‌

‌* فواد سنیوره نخست وزیر لبنان هم مبادله‌اسیران بین اسرائیل و حزب‌الله را پیروزی برای لبنان‌و ناکامی بزرگی برای رژیم صهیونیستی دانسته است. ‌

وی تاکید کرد: توافق مبادله اسیران، موفقیت‌برای حزب‌الله و پیروزی برای مردم مبارز لبنان بوده وبه منزله آن است که یک هدف ملی تحقق یافته است‌که اسرائیل حاضر به تن دادن به آن نبود. ‌

* <هاشم صفی‌الدین> رئیس شورای اجرایی‌حزب‌الله نیز در این‌باره گفته است: آزادسازی‌اسیران، دلیلی بر قدرت و درستی سخن و مواضع‌مقاومت است. به گفته وی مقاومت در تابستان 2006میلادی از عهد و پیمان خود برای آزادی اسیران سخن‌گفت و اینک شاهد تحقق این وعده صادق هستیم. ‌

این مقام حزب‌الله تاکید کرد: هیچ کشور ومرجعی در دنیا نتوانست به اسرائیل برای دستیابی به‌هدفش در مورد آزادی دو نظامی اسیرش نزدحزب‌الله کمکی کند، اما مقاومت توانست شروط خودرا برای آزادی اسیران خود به اسرائیل تحمیل کند. ‌

*‌ میشل عون، رئیس حزب آزاد ملی لبنان نیزآزادی اسیران لبنانی را مکمل پیروزی‌های، مقاومت، دانست و این پیروزی را تبریک گفت. ‌

‌* سعدالدین حریری، رئیس جریان سیاسی <آینده> در مجلس لبنان نیز از تلاش‌های جاری برای‌آزادی اسیران لبنانی در بند اسرائیل استقبال کرد وگفت آزادی اسیران لبنانی را باید به مناسبتی برای‌تقویت وحدت ملی لبنانی‌ها تبدیل کرد. ‌

وی با اشاره به درد و رنج اسیران لبنانی در بنداسرائیل افزود: تحقق آزادی اسیران موضوعی لبنانی‌است و هر اندازه طول بکشد، لبنان با قدرت به همراه‌دوستان خود و در همه محافل جهانی برای آزادی‌آنان تلاش می‌کند. ‌

* شیخ <عفیف نابلسی> رئیس هیات علمای جبل‌عامل لبنان نیز با استقبال از عملیات مبادله اسیران‌میان اسرائیل و حزب‌الله گفت: این دستاورد بزرگ، نتیجه جهاد ادامه دار و همه جانبه مقاومت اسلامی‌است که پیروزی جدیدی را علیه دشمن محقق و آن رامجبور کرد زیر بار اراده مقاومت برود. ‌

نابلسی از امت مسلمان خواست به این دستاوردمقاومت افتخار کنند و از برخی لبنانی‌ها خواست، اعتبار استراتژیک و مهم خود را به هدر ندهند و به‌اینکه دارای مقاومت ملی هستند که برای آزادی، حاکمیت و ثبات لبنان تلاش می‌کند، افتخار کنند. ‌

این شخصیت لبنانی همچنین تاکید کرده است‌که موضوع دیپلماتهای ربوده شده ایرانی در لبنان، درزمره مسائل انسانی و سیاسی است که هنوز حل نشده‌و نیاز به تلاشهای بین‌المللی و فشارهای سیاسی داردتا دشمن صهیونیستی آنان را آزاد کند. ‌‌*‌ در این میان، امین جمیل، رئیس حزب<کتائب> و رئیس جمهوری پیشین لبنان، هرچند ازچگونگی روند مبادله اسیران بین حزب‌الله واسرائیل با میانجیگری آلمان به دلیل نادیده گرفتن‌نقش فواد سنیوره به عنوان رئیس دولت ناراضی است، اما وی نیز از آزادی اسیران خرسند است. ‌

‌*‌ محمد فنیش، وزیر نیروی لبنان و عضو حزب‌الله نیز با مهم خواندن رویداد آزادی اسیران ‌لبنانی تاکید کرد: نقش مقاومت، تنها به آزادسازی‌خاک و یا اسیران محدود نمی‌شود که با رهایی آنهاپایان یافته تلقی شود، بلکه نقش حمایت و حفاظت ازلبنان را بر عهده دارد. ‌

ولید جنبلاط، رئیس حزب سوسیالیست ترقیخواه‌دروزی لبنان هم ضمن قدردانی از حزب‌الله به خاطرموفقیت در قضیه مبادله اسیران گفت: این پیروزی‌باید وحدت ملی لبنانی‌ها را قوی‌تر سازد. ‌

جنبلاط تاکید کرد: این موضوع با بحث سلاح‌حزب‌الله ارتباطی ندارد و موضوع سلاح مقاومت درشرایط مناسبی، با تشکیل دولت و با در نظر گرفتن‌استراتژی دفاعی کشور بررسی خواهد شد. ‌

‌* سمیر جعجع، رئیس حزب نیروهای لبنانی و ازسران گروه حاکم نیز از بازگشت اسیران لبنانی از بندرژیم صهیونیستی استقبال کرد، اما مانند دیگر متحدمسیحی خود، امین جمیل، از اینکه فواد سنیوره درمبادله اسیران نقشی نداشته و حزب‌الله با اسرائیل و میانجیگری آلمان در این زمینه اقدام کرده‌اند، انتقادکرد. ‌

‌* <مروان فارس> نماینده مجلس لبنان هم باتبریک این رویداد تاریخی به همه لبنانی ها، مقاومت‌را به خاطر ایستادگی در برابر رژیم صهیونیستی ورسیدن به اهداف خود، شایسته تجلیل و تکریم دانست. ‌

وی همچنین مسئولیت کامل ربوده شدن‌دیپلماتهای ایرانی را بر عهده رژیم صهیونیستی‌دانست و اظهار داشت: موافقت دشمن صهیونیستی‌برای اولین بار برای قرار دادن موضوع دیپلماتهای‌ایرانی در چارچوب مبادله اسیران با حزب‌الله و تعهدبه ارائه گزارش کامل و مفصل درباره این جنایت به‌بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد، اعتراف‌رسمی رژیم صهیونیستی به مسئولیت داشتن در این‌باره است. ‌

وی افزود، اعتراف دشمن به مسئولیت درباره این‌جنایت و نقش آن در این موضوع، به آن معنا است که‌روند کشف سرنوشت آنان آغاز شده است. ‌

فارس اظهار داشت، نتایج هر چه که باشد، چنین‌جنایتی، لکه ننگی بر پیشانی سمیر جعجع، رئیس‌حزب نیروهای لبنانی باقی می‌ماند که به هنگام ربوده‌شدن دیپلماتهای ایرانی، مسئولیت مرکز گشتی رابرعهده داشت.

وی اشاره کرد: موضوع دیپلماتهای ایرانی تنها به‌جمهوری اسلامی ایران و خانواده‌های ربوده‌شدگان‌ مربوط نیست، بلکه به هر انسانی که در راه آزادی، حاکمیت، استقلال و حقوق بشر تلاش می‌کند، مربوط می‌شود. ‌

* <مایکل اوبر> رئیس آلمانی <انجمن جهانی‌مقابله با جهانی شدن و سلطه آمریکایی - صهیونیستی>نیز که به لبنان سفر کرده است، درباره آزادی اسیران‌لبنانی اظهار داشت، بازگشت اسیران لبنانی به میهن، به همه آزادگان جهان قدرت می‌بخشد و درها را به‌روی بازگشت همه اسیران فلسطینی و عرب موجود درزندانهای اسرائیل باز می‌کند. ‌

وی افزود: به خاطر تبریک گفتن به حزب‌الله وملت لبنان به مناسبت آزادی اسیران از زندانهای‌اسرائیل به لبنان سفر کرده‌ام. ‌

وی گفت: بازگشتن اسیران را جشن می‌گیریم وفروپاشی امپراتوری آمریکا را نیز جشن خواهیم گرفت‌و جشنها به مناسبت سقوط شیطان بزرگ و به همراه‌آن، شیطان کوچک، اسراییل، نه چند روز، بلکه هفته‌هاو ماهها ادامه خواهد داشت. ‌

اوبر اظهار داشت، حزب‌الله نشان داد که‌مقاومت حق است و از این رو از آن حمایت خواهیم‌کرد. ‌

وی، اسرائیل را تنها مسئول سرنوشت دیپلماتهای‌ایرانی ربوده شده در لبنان دانست و گفت: اسرائیل باید درباره سرنوشت آنان به ایران توضیح‌دهد، زیرا آنان به هنگام حمله اسرائیل به بیروت‌ربوده‌و به این رژیم تحویل داده شدند. ‌

اما به اندازه‌ای که لبنان خود را برای جشن وپیروزی و به آغوش کشیدن فرزندان خود آماده‌می‌کند، در آن سوی مرزها و در سرزمین‌های اشغالی، مقام‌های رژیم صهیونیستی خود را برای گذراندن‌روزهای ذلت و خواری آماده می‌کنند. ‌

ایهود اولمرت نخست وزیر رژیم صهیونیستی دراین‌باره گفت: اسرائیل از جشن آزادی اسیران در لبنان‌احساس غم و ذلت خواهد کرد. ‌

این مقام اسراییلی از صهیونیستها خواسته است بامشاهده خوشحالی لبنانی‌های در کوچه و خیابانها و درپشت بام‌ها، صبر پیشه کنند!‌

 

شواهد زنده بودن دیپلمات‌های ایرانی‌

برخلاف ادعای نیروهای لبنانی رباینده چهار دیپلمات ایرانی و مقامات و رسانه‌های صهیونیستی، شواهد متعدد، از زنده بودن دیپلمات‌های ایرانی دربند رژیم صهیونیستی حکایت دارد.‌

به گزارش فارس، براساس اطلاعاتی که از منابع نیروهای فالانژیست، ارتش لبنان، احزاب و شخصیت‌های مسیحی لبنان به دست آمد افراد پست بازرسی <برباره>، چهارم ژوئیه 1982، 4 ایرانی را پس از ربودن به مرکز خود در شرق جاده برده و از آنجا برای کسب تکلیف با ستاد مرکز شورای جنگ در منطقه قرنطینه در بیروت تماس می‌‌گیرند که به آنها دستور داده می‌‌شود که ایرانیان را به قرنطینه اعزام کنند. ‌

همان شب بشیر جمیل فرمانده نیروهای فالانژ، شخصا از ایرانیان بازجویی می‌کند و در پاسخ تماس‌هایی که از سوی دفتر ریاست جمهوری و وزارت امور خارجه لبنان برای آزادی ایرانی‌ها با وی گرفته می‌شود، تاکید می‌کند که ایرانی‌‌ها آزاد شده‌اند و به دلیل بسته بودن راه‌‌های ورودی پایتخت، آنها از همان جاده ساحلی به سوی طرابلس بازگشته‌‌اند. ‌

دو روز بعد اتومبیل آنها که در کوچه‌ای نزدیک مرکز حزب بعث وابسته به عراق در شهر طرابلس پارک شده بود، پیدا شد و تحقیقات نشان داد که اتومبیل بعدها به منظور رد گم کردن به طرابلس برده شده و در نزدیکی دفتر حزب بعث پارک شده است تا چنین وانمود شود که ایرانی‌ها در بازگشت به طرابلس توسط حزب بعث وابسته به عراق که با ایران در حال جنگ بود، ربوده شده‌‌اند. ‌

با این حال تحقیقات و تماس‌هایی که از راه‌های مختلف با مسئولان حزب بعث در لبنان به عمل آمد، نشان داد که آنها کوچکترین اطلاعی از سرنوشت ایرانیان ندارند. ‌

در تاریخ 6 ژوئیه 1982، رادیو صدای لبنان عرب در بیروت خبر داد که فالانژیست‌ها چهار دیپلمات ربوده شده ایرانی را در ساختمان شورای جنگ در قرنطینه نگهداری می‌کنند و سرگرم بازجویی از آنها هستند که در تماس با مسئولان این رادیو معلوم شد که آنها این خبر را از منابع موثقی در شرق بیروت گرفته‌‌اند؛ ضمن آن که نیروهای فالانژیست این خبر را تکذیب نکردند. ‌

در 7 ژوییه 1982رادیو اسرائیل خبر داد که فالانژیست‌ها که چهار دیپلمات سفارت ایران در بیروت را بازداشت کرده‌اند، رئیس هیأت را آزاد و سه نفر دیگر را به نقطه نامعلومی انتقال داده‌‌اند اما گزارش‌هایی که بعدها از منابع داخل نیروهای فالانژیست به دست آمد حاکی از آن بود که چهار ایرانی به مدت 20روز در زیر زمین ستاد مرکزی قرنطینه نگهداری شده و مورد بازجویی قرار گرفته‌‌اند و سپس به زندان <آدونیس> منتقل شده‌‌اند. ‌

نیروهای فالانژ در مارس 1984 ایرانیان را از زندان <آدونیس> به زندان <گوستا> در منطقه <عجلتون> منتقل کردند، نکته جالب این که آنها هر سه ماه یک بار، نگهبانان زندان ایرانیان را تعویض می‌کردند. ‌

در نوامبر 1984 فرماندهان نیروهای فالانژ درجه حفاظت از ایرانی‌ها را به شدت بالا بردند و کمی بعد آنها را از زندان عجلتون در منطقه <متن> به نقطه دور افتاده‌ای به نام <دیرقطاره> در کوهستان‌های شرق منطقه جبیل که بسیار مستحکم بود، منتقل کردند. ‌

سال 1986 یک افسر مسیحی ارتش لبنان به استناد <ایلی ابی طالع> رئیس رکن چهارم نیروهای فالانژ، مسئول هماهنگی بین اطلاعات خارجی و اقدامات امنیتی، اطلاع داد که گروگان‌های ایرانی از <قطاره> با قایق از طریق دریا به قرنطینه در بیروت منتقل شده و در زندان مخصوص اطلاعات خارجی در زیر زمین شورای جنگ مورد بازجویی مجدد قرار گرفته‌‌اند که براساس این گزارش، گروگان‌های ایرانی پس از مدتی از قرنطینه به زندان <اوپرلی> در نزدیکی جونیه منتقل شده‌‌اند. ‌

همان منبع در دسامبر 1988 اطلاع داد که ایرانیان را طی تدابیر شدید حفاظتی از اوپرلی به جونیه برده و از آنجا آنها را با یک قایق به یک کشتی اسرائیلی که در دریا انتظار می‌‌کشید انتقال داده‌‌اند و ظاهرا این نقل و انتقال‌ها با بروز اختلاف و درگیری بین ژنرال میشل عون فرمانده سابق ارتش لبنان و سمیر جعجع فرمانده نیروهای فالانژ و بمباران بخش شرقی بیروت و احتمال سقوط برخی از مناطق ارتباط داشته است. ‌

سه نفر از مجموع یازده نفر افرادی که در تأمین حفاظت این نقل و انتقال شرکت داشتند، شناسایی و به طور غیر مستقیم مورد سئوال قرار گرفتند و هر سه نفر انتقال افراد خارجی از اوپرلی به بندر جونیه و از آنجا به کشتی اسرائیلی را تأیید کردند و تنها یکی از آنها گفت که وی می‌‌دانسته افراد منتقل شده دیپلماتهای ایرانی بوده‌‌اند. ‌

در ژوئیه 1989 <ایلی حبیقه> فرمانده سابق نیروهای فالانژ در تماسی که با وی در دمشق گرفته شد اظهار داشت که براساس آخرین اطلاعات وی، گروگان‌های ایرانی در <دیر قطاره> نگهداری می‌شده‌اند. ‌

در سپتامبر 1989، <پیر یزبک> نماینده سابق نیروهای فالانژ در بیت‌المقدس که اینک در پاریس به سر می‌‌برد، طی تماسی که از طریق یکی از دوستان نزدیکش با وی به عمل آمد، تأکید کرد که گروگان‌های ایرانی زنده هستند و وی می‌تواند مدارک لازم را برای اثبات این موضوع تهیه کند و ترتیب آزادی آنها را در مقابل مبلغ بسیار بالایی بدهد. نامبرده پس از چند سفر به لبنان و سوریه و بررسی جوانب امر، اطلاع داد که گروگانهای ایرانی به اسرائیل منتقل شده‌‌اند و امکان تهیه مدارک مورد نظر وجود ندارد.

در 30 آوریل 1990 تلویزیون وابسته به ژنرال میشل عون در بیروت خبر داد که سه نفر از چهار نفر دیپلمات ایرانی که در سال 1982 توسط نیروهای فالانژ ربوده شده‌‌اند همچنان زنده هستند و در منطقه <لقلوق> نگهداری می‌‌شوند که در تحقیقاتی که پیرامون پخش این خبر تلویزیون ژنرال عون صورت گرفت، معلوم شد که این خبر به دستور شخص عون در چارچوب جنگ تبلیغاتی بین وی و سمیر جعجع پخش شده است. براساس این تحقیقات، منابع عون، اطلاعات رکن دوم ارتش و عوامل طرفدار وی در نیروهای فالانژ بوده‌‌اند. ‌

در سپتامبر 1990، <منصور رحمه> از بازرگانان معروف مسیحی در بخش شرق بیروت که روابط بسیار نزدیکی با سمیر جعجع دارد، در ملاقاتی در هتل سامرلند بیروت تأکید کرد که دیپلماتهای ایرانی زنده‌‌اند و مدتی است که به اسرائیل منتقل شده‌‌اند وحتی وقتی که آنها در لبنان بودند، تصمیم پیرامون سرنوشت آنها در دست موساد بود. ‌

در نوامبر 1990 یک شخصیت بسیار معتبر و آگاه مسیحی در لبنان به یکی از شخصیتهای سیاسی مسلمان این کشور تأکید کرد که سمیر جعجع، گروگانهای ایرانی را به اسرائیل فروخته است. وی، پیرامون اینکه اسرائیل چه سودی از نگهداری گروگانهای ایرانی می‌‌برد، گفته بود که به عقیده وی اسرائیل می‌‌خواهد آنها را با یک خلبان اسرائیلی که در لبنان ناپدید شده و گفته می‌‌شود که توسط سپاه پاسداران اسیر شده است، مبادله کند. ‌

هیچ یک از منابعی که مدعی به قتل رسیدن گروگان‌های ایرانی هستند، نتوانستند برای اثبات این ادعا دلیلی ارائه دهند. علاوه بر این، منابع مذکور تاریخ‌های متضادی را برای کشته شدن دیپلماتهای ایرانی ذکر کرده‌‌اند که مهمترین آنها عصر همان روز بازداشت (4ژوئیه 1982) در قرنطینه، 20 روز پس از ربوده شدن در اواخر ژوئیه یا اوایل اوت 82، سال 1983، سال 1984 و ژانویه 1986 در جریان حرکت نظامی سمیر جعجع علیه ایلی حبیقه در اثر بمباران منطقه قرنطینه نام برده شده است. ‌

همه مراجعی که پیرامون سرنوشت چهار ایرانی تحقیقاتی کرده‌‌اند (ازجمله آمریکاییها) متوجه این تضاد شده و اعتراف کرده‌‌اند که پاسخی برای این تضاد ندارند. در حالی که از نظر اصول منطق، وقتی یک خبر به چند شکل متضاد بیان می‌‌شود، اصل خبر با همه شکل‌‌های بیانی‌اش مردود شناخته می‌‌شود. ‌

در همین راستا، سمیر جعجع در ملاقاتی در تاریخ 20 نوامبر 1990 ادعا کرد که هر چهار ایرانی در روز بازداشت در ستاد فرماندهی نیروهای فالانژدر قرنطینه به دستور تلفنی ایلی حبیقه اعدام شده و اجسادشان در خرابه‌‌های واقع در پشت ستاد فرماندهی‌‌انداخته شده و با بلدوزر روی آنها خاک ریخته‌‌اند. ‌

با همه افرادی که توسط سمیر جعجع به عنوان شهود یا عاملان این حادثه معرفی شدند، مصاحبه‌‌های دقیقی به عمل آمد و معلوم شد که آنها خطوط اصلی یک سناریو را حفظ کرده و تکرار می‌‌کنند، اما در توضیح جزئیات حادثه، دچار گیجی و تناقض گویی می‌‌شوند و اطلاعات ضد و نقیض می‌‌دهند و لذا ثابت شد که ادعای شهادت این افراد به منظور صحنه سازی و گم کردن حقیقت بوده است. ‌

در 30 مارس سال 2000 میلادی طی دیداری که اعضای خانواده گروگان‌های ایرانی با ایلی حبیقه مسئول سابق اطلاعات و سپس فرمانده نیروهای فالانژ به عمل آوردند، وی اظهار داشت که هیچ اطلاعی از کشته شدن گروگانها ندارد و شخص سمیر جعجع در جریان انتقال احتمالی آنها به اسرائیل دخالت داشته و همچنین وی به مکان نگهداری (زندان) آنها و زمان انتقال آنها به اسرائیل اشاره کرد. ‌

در بیشتر ادعاهای مربوط به کشته شدن گروگانها، شخص ایلی حبیقه به عنوان آمر و عامل ذکر شده، ولی وی بارها این اتهام را رد کرده است. ‌

 

منابع: ایرنا - فارس نیوز




واژه کلیدی :حزب‌الله لبنان و واژه کلیدی :لبنان و واژه کلیدی :ایران و واژه کلیدی :تبادل اسرا