بانک مقالات جهان اسلام

کشورهای اسلامی

نویسنده : محمد مصلحی ; ساعت ٩:٤٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۳٠ خرداد ۱۳٩۱

مأخذ: عروة الوثقی

92هزار شهید از 1989 تا کنون در مبارزات مردم کشمیر

 در شب خجسته بعثت حضرت ختمی مرتبت،محمد مصطفی(ص) مراسم جشن برگزار شده و در بیشتر اماکن اسلامی سرتاسر جهان اسلام،مسلمانان به شادی میپردازند.اما آیا تنها شادی کردن کافیست؟آیا میتوان دستورات دین مبین اسلام و فرمایشات رسول الله را متروک گذاشت و دلخوش به یدک کشیدن عنوان مسلمانی بود؟آیا برگزار کردن آیینهای خاص در مناسبات اسلامی برای پیروی از رسول خدا کافیست؟


حاشا و کلا که چنین باشد.مسلمان واقعی کسی است که در قول و فعل پیرو شریعت اسلام و رهرو راه رسول خدا و اهل بیت باشد.یکی از سخنان مغفول واقع شده پیغمبر گرامی اسلام این فرموده گرانقدر است:

من سمــع رجل ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مسلمان نیست کسی که صدای تظلم خواهی فردی خطاب به مسلمانان را بشنود و او را جواب ندهد.

بله ، پیروی واقعی از رسول خدا در عمل به دستورات ایشان و پایبند بودن به ارزشهای متعالی الهی-انسانی دین مبین اسلام است و جشن واقعی هم در واقع عمل به همین تکالیف است.

و به جاست مسئولین امر هم به فکر گسترش نگرش حقیقی اسلام ناب محمدی باشند و خود وسایرین را با امور بی ارزش سرگرم نسازند .امام امت خمینی کبیر در این رابطه میفرمایند:

پیامبر اسلام نیازی به مساجد اشرافی و مناره های تزئیناتی ندارد پیامبر اسلام دنبال مجد و عظمت پیروان خود بوده است که متاسفانه با سیاستهای غلط حاکمان دست نشانده ، به خاک مذلت نشسته اند.

وچه قدر دقیق و درست گفت حضرت روح الله که "به خاک مذلت نشسته اند."

پیکر جهان اسلام زخمی است.به هرجا که نظر میفکنی خون و کشتار و جنایت را میبینی والبته ردپای استعمار و استکبار به سرکردگی امریکا و اذناب جهانخوارش هم بر تمامی این زخمها و خونها هویداست.استکباری که مستقیما و یا توسط ایادی وابسته خود کمر به هدم اسلام ناب محمدی بسته است و در هر گوشه جهان به یک تردستی و خیمه شب بازی مشغول است.یک جا مانند سرزمین حجاز یعنی مهبط وحی به زدودن مفاهیم اصیل اسلامی و کاشتن تخم نفرت و کینه بین مسلمانان توسط عمالش مشغول است و در برخی نقاط مستقیما دست به کشتار ونسل کشی و جنایات بی رحمانه که روی مغول را سفید کرده است میزنند.

وقتی فلسطین را میبینی،لبنان را ، بوسنی را ، چچن را ،مسلمانان مظلوم میانمار را و ....و عراق و افغانستان و پاکستان را و کشمیر را ، پی به عمق دستورات مکتب نورانی اسلام مبنی بر وحدت و برادری میبری و عواقب شوم ناشی از تشتت و گسیختگی را به عیان میبینی.

سعی ما در این مقاله اینست که در حد توان خویش پرده از مظلومیت مردم مسلمان کشمیر برداریم و در راه رسیدن به وحدت امت رسول الله قدمی هرچند کوچک برداریم.

ابتدا برای توجه به اهمیت مساله کشمیر،دو جمله از حضرت امام و مقام معظم رهبری را در این رابطه یادآور میشویم:

امام خمینی میفرمایند:

اگر توحید کلمه باشد چطور می توانند اینها، این یک مشت یهود دزد چطور می توانند فلسطین شما را از دست شما بگیرند و مسلمین را از فلسطین بیرون کنند و نتوانید هیچ کاری بکنید؟ اگر توحید کلمه کنید چطور هندوی بدبخت می تواند کشمیر عزیز را از ما بگیرد و از مسلمین بگیرد و هیچ کاری از آنها بر نیاید؟ اینها مطالبی است که جزو واضحات است منتهی تذکر لازم است

صحیفه نور، ج 1،ص120و121

ومقام معظم رهبری میفرمایند:

امروز قضیه کشمیر یک فاجعه است یک مصیبت است.

و اما معرفی اجمالی کشمیر:

کشمیر در قلب آسیا ، شمال شبه قارة هند قرار دارد و از شمال و شرق با چین و از شمال غربی با افغانستان و از غرب با پاکستان و از جنوب با هند دارای مرز مشترک است و یک باریکه به نام واخان آن را از جمهوری تاجیکستان و ازبکستان جدا می سازد.
کشمیر از سه منطقه تشکیل شده است که منطقه شمالی شرقی در اختیار چین ، شمال غربی در اختیار پاکستان و مناطق دیگر نیز در اختیار هند قرار دارد.کشمیر سرچشمه بسیاری از مهمترین رودخانه های شبه قاره هند است.

 

کشمیر به دلیل ارتباط و شباهت عمیق فرهنگی با ایران به ایران کوچک(ایران صغیر) و به دلیل زیبایی خداداد بسیار به بهشت گمشده شهرت دارد.در منابع انگلیسی از واژه paradise on earth استفاده شده است بهشتی که بر اثر جنایات و کشتار دولت هند به بهشت زخم خورده معروف شده است.به عکسهایی از زیبایی منطقه کشمیر توجه کنید:

در زبان و ادبیات فارسی هم از زیبایی های کشمیر زیاد سخن به میان رفته است که به ذکر دو نمونه بسنده میکنیم.عرفی شیرازی چنین میسراید:

کشمیر بهشتی است فریبنده که شبلی   آید چو در او, صومعه بروی سقر آید
طاووس مثالی که نیفشانده پر و بال        هر لمحه به‌رنگ دگر اندر نظر آید
زیبنده عروسی که نیفزوده جمالش         هر دم به‌نظر خوش‌تر و شاداب‌تر آید
هر لحظه که شاداب و ترش بینم, گویم     بگشای بغل بو که در آغوش درآید
یاد از روش خود کنم و بزم خداوند           هرگه که صبا از چمنش جلوه‌گر آید
چون بوی گل آید کنم از انجمنش یاد         تا نکهت گل مایه صد درد سر آید.....

وکلیم کاشانی میسراید:

چرا آشفته ای ای چرخ دلگیر              تماشا کن که کشمیر است و کشمیر

پر از گل،دشت و کوه و راغ بینی         هزاران باغ را یک باغ بینی

اسلام در کشمیر:

در اوایل قرن هشت هجری کاروان عارف بزرگ میر سید علی همدانی با جمعی از سادات و عرفا راهی کشمیر شد و به ترویج دین اسلام در آن سامان پرداختند.گفتنیست اجداد حضرت امام خمینی نیز در همین کاروان پای به سرزمین کشمیر نهادند که تا چند نسل قبل از حضرت امام در این سرزمین میزیستند و به ترویج و تحکیم دین رسول الله در کشمیر میپرداختند و بعضا در جهاد در این مسیر مقدس به شهادت رسیدند.ازجمله مرسیدحامد حسین موسوی و دینعلیشاه جد پنجم و چهارم امام که مزارشان زیارتگاه مردم مسلمان کشمیر هست.

مسجد شاه همدان در کشمیر

مسجدی در برف در زمستانهای سرد کشمیر

برگزاری نماز جماعت در خیابانهای کشمیر

گفتنیست دولت هند چندین سال است که برگزاری مراسم عاشورا در کشمیر را با مشکلات جدی مواجه ساخته اما همچنان این مراسم توسط مردم کشمیر گاها همراه با حمل تصاویری از حضرت امام و مقام معظم رهبری وسیدحسن نصرالله برگزار میگردد.

واما چگونگی شروع اختلافات و نارضایتی مردم مسلمان کشمیر را در مطلب زیر از سایت سیاست روز به قلم آقای محمد مظفر حسین جعفری- رایزن مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی پاکستان در تهران میخوانیم:

" لازم است از تاریخچه اشغال کشمیر توسط هند که به تقسیم شبه قاره, پس از یک قرن حاکمیت انگلیس در سال ۱۹۴۷ بر می‌گردد مطلع گردیم. بر اساس قانون استقلال هند و طرح تقسیم مورخ ۳ ژوئن ۱۹۴۷ که در تاریخ ۱۸ جولای همان سال توسط پارلمان انگلیس به تصویب رسید هند تحت استعمار بریتانیا می‌بایست به دو کشور مستقل تقسیم گردد. مناطقی که از اکثریت هندو‌ها برخوردار بودند هند و‌ایالتهای غربی و شرق بنگال که از اکثریت مسلمانان برخوردار بودند جزو کشور پاکستان قلمداد می‌شدند. بر اساس معیار‌های‌این تقسیم,‌ایالتهای شاهزاده نشین می‌بایست با در نظر گرفتن موقعیت جغرافیائی و جمعیتی یا به پاکستان و یا به هند ملحق گردند. کشمیر با داشتن 
۸۷ درصد جمعیت مسلمان گرایش طبیعی به الحاق به پاکستان داشت اما اهداف حاکم وقت کشمیر, مهاراجا‌هاری سینگ و کنگره ملی هند راه را برای نابود کردن‌ آینده میلیونها نفر از مردم کشمیر هموار ساخت. هند با پیاده کردن ارتش خود در کشمیر در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۷ و با نادیده گرفتن روح طرح تقسیم و بر خلاف خواستهای کشمیریها ‌این ‌ایالت را اشغال نمود. 
مردم کشمیر از همان روز اول اشغال غیر قانونی هند را نپذیرفتند و از آن موقع مشغول مبارزه آزادی خواهانه خود می‌باشند. آنان نبرد مسلحانه‌ای را که از حمایت خیزش عمومی‌برخوردار بود آغاز کردند. در اول ژانویه ۱۹۴۸ هند به شورای امنیت سازمان ملل متحد رجوع کرد و‌این شورا در قطعنامه‌های خود که مورد پذیرش پاکستان و هند نیز بوده آتش بس, تعیین خط آتش بس, غیر نظامی‌کردن‌ایالت کشمیر را تصویب کرد و خواهان برگزاری یک همه پرسی آزاد و بی طرف از سوی سازمان ملل شد. تعیین خط آتش بس به تقسیم کشمیر در دوبخش جامو و کشمیر آزاد و کشمیر تحت اشغال هند منجر شد. مرحله اول قطعنامه‌های سازمان ملل که همانا آتش بس بوده است مورد اجرا قرار گرفت در حالی که غیر نظامی‌کردن‌این سرزمین و برگزاری همه پرسی تحت نظارت سازمان ملل تا به امروز اجرا نشده 
است. 
هند که خود‌این موضوع را به سازمان ملل ارجاع داده بود بعدا از وعده‌هائی که در مقابل جامعه بین المللی در خصوص حل و فصل مناقشه و دادن حق تعیین سرنوشت خویش به مردم کشمیر داده بود سرباز زد. 
مردم‌ کشمیر, پس از مشاهده ناکامی‌تمامی‌راههای حل و فصل مناقشه کشمیر در سال ۱۹۸۹به منظور کسب حق تعیین سرنوشت خود خیزشی را آغاز کردند. این قیام هر روز قوت گرفت تا هند را وادار کند با پاکستان پشت میز مذاکره بنشیند. ولی با وجودیکه پاکستان انعطاف قابل ملاحظه‌ای را در مذاکرات صلح از خود نشان داد رویکرد سرسختانه هند همچنان به عنوان مانع بزرگی در راه حل و فصل مناقشه کشمیر باقی ماند. 
علی رغم تداوم مذاکرات صلح میان هند و پاکستان و آغاز اقدامات اعتماد ساز بین دو کشور در امتداد خط کنترل وضعیت در سرزمین اشغالی کماکان تغییری نکرده است بخاطر‌اینکه نیر وهای هندی با کشتار مردم بی گناه, دستگیری جوانان, بی حرمتی به زنان و آتش زدن منازل مسکونی به شدیدترین وجه به نقض حقوق بشر پرداخته اند. "

ذکر این نکته ضروریست که مردم کشمیر بسیار تحت تاثیر و علاقه مند به انقلاب شکوهمند اسلامی بوده و پس از انقلاب اسلامی مبارزات خود را با جدیت بیشتری پیگیری کردند که نهایتا از سال 1989 انتفاضه و جهاد خود را شروع کرده و در این راه متحمل سختی های فراوانی شده اند.آمار تعداد شهدای کشمیر در این دو دهه مختلف است ولی از کمترین آنها که در سایت ویکی پدیا نقل شده تا آمارهای بالاتر نشان از عمق فاجعه و تکرار مصیبت فلسطین این بار در سرزمین اسلامی کشمیر دارد.گفتنیست دستگاه اطلاعاتی کشور هند که دارای روابط بسیار عالی با موساد و رژیم صهیونیستی است در پیروی از شیوه های اسرائیلی با ایجاد مهاجرتهای کاذب سعی در تغییر بافت منطقه و اسرائیلیزه کردن کشمیر دارد.


عکسی از یک مرکز اسلامی در کشمیر

 

اما خبر مندرج در خبرگزاری مهر تعداد بسیار وحشتناک نود و دو هزار شهید را برای شهدای کشمیر نقل کرده است:

"

92 هزار کشته طی دو دهه در کشمیر تحت حاکمیت هند
منابع پاکستانی در گزارشی تعداد کشته های کشمیری ها را در بخش تحت حاکمیت هند این منطقه طی کمتر از دو دهه گذشته بیش از 92 هزار نفر ذکر کرده اند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از آسوشیتدپرس پاکستان، از ژانویه سال 1989 تا 31 مه 2008 نیروهای هندی در منطقه کشمیر تحت اشغال خود 92 هزار و 339 نفر از ساکنان این منطقه را کشته اند.

همچنین منابع رسمی گزارش کرده اند که تعداد 114 هزار و 948 نفر از غیر نظامیان بی گناه دستگیر شده و طی این دوره 6 هزار و 936 نفر از رقم اخیر به قتل رسیده اند.

همچنین 105 هزار و 631 ساختمان و تاسیسات بر اثر ایجاد حریق و تخریب تاسیسات و امور زیر بنایی از بین رفته اند و 22 هزار و 606 زن، همسران خود را بر اثر این حوادث از دست داده و همچنین 107 هزار  و 80 کودک نیز یتیم شده اند.

تعداد زنانی که به آنها تجاوز شده و مورد آزاد و اذیت جنسی قرار گرفته اند به 9 هزار و 776 نفر رسیده است.                  "

تا به حال بین هند وپاکستان بر سر کشمیر چهار بار در سالهای1948 ، 1965، 1971 و 1999 جنگ در گرفته است و بلندترین ارتفاعی که بشر در آن جنگیده است ارتفاعات سیاهچین پاکستان بوده  که در همین جنگها محل نزاع طرفین بوده است.

اطلاعات زیر نیز حاکی از حقایقی و حشتناک در این ایران کوچک است که متاسفانه رسانه های ما هیچ توجهی به این مسائل ندارند .

به نقل از فارس:

"کمیسیون حقوق بشر آسیا " اعلام کرد:

نسل‌کشی مسلمانان کشمیر توسط دولت هند
کشمیر تحت تصرف هند تبدیل به سرزمینی شده که مردمش با سرکوب نظام‌مند دولت هند مواجهند و کشف گورهای دسته‌جمعی این واقعیت مخوف را اثبات می‌کند.
نسل‌کشی مسلمانان کشمیر توسط دولت هند
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلام‌آباد، کمیسیون حقوق بشر آسیا (AHRC) که سازمانی غیرانتفاعی و فعال در حوزه حقوق بشر است، در گزارشی مرتبط با گورهای دسته‌جمعی در کشمیر دولت هند را متهم به نسل‌کشی مسلمانان این منطقه کرد. 

این سازمان که در سال 1984 تأسیس شده و مقر آن در هنگ‌کنگ است، گزارشی با عنوان "اسناد دفن شده – گورهای دسته‌جمعی ناشناخته و بی‌نام و نشان در کشمیر تحت حکومت هند " منتشر کرده است. 

به گفته سازمان حقوق بشر آسیا این گزارش که توسط "دیوان مردمی بین‌المللی حقوق بشر و عدالت " در کشمیر تحت کنترل هندوستان تهیه شده، تلاشی منحصر به فرد و جسورانه برای حقیقت‌یابی در مورد ناپدید شدن افراد و اعدام‌ بدون محاکمه افراد در کشمیر اشغالی بوده است. 

این گزارش 108 صفحه‌ای بی‌اعتنایی‌های دولت هندوستان که تاکنون اجازه داده مردم کشمیر در معرض انواع سرکوب‌های نظام‌مند قرار گیرند را به چالش کشیده است. 

طبق این گزارش مردم کشمیر در معرض اقداماتی قرار دارند که طبق قوانین بین‌المللی حقوق بشر جنایت علیه بشریت نامیده می‌شوند، در ادامه گزارش اعلام شده که دولت هندوستان اقداماتی جهت مخفی نگه داشتن این جنایت‌ها و جلوگیری از فاش شدن آنها انجام داده است. 

"دیوان مردمی بین‌المللی حقوق بشر و عدالت " در کشمیر تحت کنترل هند با حمایت‌های "انجمن والدین افراد ناپدید شده " با صدها نفر از اهالی کشمیر دیدار و گفتگو کرده است. 

این دیوان اطلاعات و نامه‌های محرمانه زیادی نیز کسب کرده که همگی در گزارش ذکر شده است، همچنین در این گزارش طیف وسیعی از پیشنهادات به دستگاه‌ها و افراد مربوطه که شامل دولت هند نیز می‌شود، ارائه شده است. 

اکثر مردم هند و بقیه جهان منازعه کشمیر را به عنوان یک مسأله امنیتی قلمداد می‌کنند که از جنگ پنهانی دو کشور همسایه یعنی هند و پاکستان بر سر کنترل قلمرو مورد مناقشه ناشی شده است اما گزارش دیوان مردمی بین‌المللی تصاویری جدید از تلفات، درد و رنج روزمره مردم ساکن کشمیر منتشر می‌کند. 

کمیسیون حقوق بشر آسیا اعلام کرده که در شش دهه گذشته کشمیر اشغالی تبدیل به دره مرگ شده است، در این منطقه هزاران شهروند عادی زندگی می‌کنند که ممکن است هر لحظه توسط کسانی که دولت از آنها با عنوان "نیروهای امنیتی " یاد می‌‌کند، کشته شوند. 

به گفته کمیسیون حقوق بشر آسیا طی این سال‌ها کشمیر تبدیل به منطقه‌ای بسیار عجیب شده است. در این منطقه محافظ تبدیل به شکنجه‌گر شده، لازمه امنیت داشتن سکوت بوده و شرافت انسانی حتی بعد از مرگ نیز بسیار دور از دسترس است. 

در ادامه این گزارش چنین آمده است: "امروز کشمیر تبدیل به سرزمین سرکوب نظام‌مند حکومتی شده است. گورهای دسته‌جمعی که در آنها اجساد ناشناخته زیادی دفن شده‌اند دلیلی بر اثبات این واقعیت مخوف در این بخش از جهان هستند. "

این چند پاراگراف هم از پژهش ریان حسین کشمیری که در امت نیوز انتشار یافته به غنای بیشتر بحث کمک میکند:

"شیعیان کشمیر همزیستی مسالمت آمیزی با دیگر ادیان و مذاهب بویژه با اهل سنت دارند و هیچ نوع اختلاف و درگیری با ادیان و مذاهب دیگر ندارند و مثل دو برادر در کنار هم زندگی می کنند. 
بعد از آخرین درگیری که درسال ۱۸۷۲ میلادی بین شیعیان و اهل سنت اتفاق افتاده است دیگر گزارشی از درگیری بین شیعیان واهل سنت اعلام نشده است اگر هم جائی اتفاق افتاده است آن درگیری محلی و سطحی بوده است که به مناطق دیگر سرایت نکرده است. 
درکشمیر شیعیان و اهل سنت به راحتی در اجتماعات یکدیگر حتی در پشت سر یکدیگر نماز می گذارند بویژه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران فضا بطور کلی در کشمیر عوض شده است و در نتیجه آن، شیعیان واهل سنت بیش از بیش به یکدیگر نزدیک شده اند. 
در کشمیر این شعار در زمان انقلاب خیلی معروف بود: «ایران سی خبرآئی شیعه سنی بهائی بهائی» یعنی از ایران خبر رسید شیعه و سنی برادر یکدیگرند و عملاً نیز آن مشاهده شده است زمانی که بعد ازپیروزی انقلاب اسلامی مسئولان جمهوری اسلامی ایران بویژه رهبر معظم انقلاب درسال (۱۴۰۰هجری قمری) به کشمیر آمدند بیشتر برنامه ها در مراکز اهل سنت برگزار گردید. در اجتماعات و در برنامه ها اهل سنت بیش از شیعیان شرکت می کردند.
در کشمیر اهل سنت نیز همچون شیعیان، جمهوری اسلامی ایران را دوست دارند و آنان منور شدن به نور اسلام را مدیون مبلغان ایرانی می دانند و یک وابستگی عجیبی به ایران اسلامی دارند. گرچه این وابستگی آنان به ایران اسلامی بخاطر: 
الف) ادامه پیدا نکردن حمایت سیاسی جمهوری اسلامی ایران از جنبش آزادی بخش کشمیر 
ب) روابط بیش ازبیش جمهوری اسلامی ایران با هند 
ج) بویژه شرکت رئیس جمهوری سابق ایران جناب آقای سیدمحمد خاتمی درمراسم۲۶ ژانوئه روز جمهوری هند کمی کاهش پیدا کرده است.
اما باز هم دلهای کشمیریها مملو از محبت جمهوری اسلامی ایران است و جنبش آزادی بخش جامو و کشمیر که از انقلاب اسلامی ایران نشأت گرفته است این علاقه وشوق کشمیریها نسبت به جمهوری اسلامی ایران را نشان می دهد. 

مردم مسلمان کشمیر (هند) وقتی دیدند که با راه مسالمت آمیز نمی توانند حقوقشان را بدست بیاورند، مجبور شدند انتفاضه جدید و مسلحانه به راه بیندازند. لذا عموم مردم چه شیعه چه سنی حتی زنان کشمیر از سال ۱۹۸۹ میلادی قیام خونین جدیدی را شروع کرده اند که تا اکنون بیش از صد هزار شهید ، دهها هزار خانه و کاشانه ها، میلیاردها روپیه و حتی از همه عزیزتر ناموس خود را در این راه قربان کرده اند."

گفتنیست از1990 تا امروز همه ساله در 16 بهمن مراسم بزرگی در تمام شهرهای پاکستان با نام روز همبستگی برگزار میشود که در hاین مراسم،مردم پاکستان حمایت و همبستگی خود با مردم مسلمان کشمیر را اعلام میکنند.شایسته است در کشور ما نیز با توجه به ارتباطات دیرینه و مشابهات عمیق فرهنگی و همچنین مسئولیت در قبال مسلمانان و مستضعفان جهان که در قانون اساسی نیز بدان تصریح شده است ، روز همبستگی با مردم کشمیر را در همین روز برگزار کنیم تا انشالله قدمی در راه همبستگی امت اسلامی برداشته شود.

خداوند در این شب گرانقدر سالگرد بعثت حضرت محمد مصطفی (ص) به همه مسلمانان و مستضعفان جهان توفیق عمل به تکلیف اسلامی و دستیابی این امت مصیبت زده به نصرت و پیروزی عطافرماید که رسول خدا در آخرین لحظات عمر مبارک خویش نیز میفرمودند: امتی! امتی!  (امتم! امتم!) ....
ربنا افرغ علینا صبرا و ثبت اقدامنا وانصرنا علی القوم الکافرین



واژه کلیدی :کشمیر و واژه کلیدی :هند و واژه کلیدی :پاکستان و واژه کلیدی :آسیا و جنوب شرق