بانک مقالات جهان اسلام

کشورهای اسلامی

نویسنده : محمد مصلحی ; ساعت ۳:٢٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳ خرداد ۱۳۸۸

خبرگزاری فارس    30/02/88


به گزارش خبرگزاری فارس، کارشناسان سیاسی با توجه به جایگاه کنونی طرفین درگیر در بحران داخلی پاکستان، این پرسش را مطرح می کنند که آینده سیاسی این کشور در دستان چه کسانی خواهد بود؟
این کارشناسان با ارزیابی پتانسیل‌های مردمی و ظرفیت‌های نظامی ارتش پاکستان و شبه نظامیان طالبان بر این باورند که استقبال مردم منطقه از عملیات نیروهای نظامی و تلاش آنان برای عبور آوارگان به مناطق امن، موازنه قوا در این مقطع حساس را به سود دولت اسلام آباد به چرخش در آورده است.
شبه نظامیان طالبان زمانی درگیر جنگ خیابانی شده‌اند که دیگر مردمی در منطقه وجود ندارند تا از آنها حمایت کنند، از سوی دیگر سرعت و تنوع بخشی عملیات ارتش پاکستان در بخش‌های مختلف "دره سوات " قوای نه چندان منسجم طالبان را پراکنده و از تمرکز آنان برای رویارویی با ارتش جلوگیری کرده است.
این در حالی است که عوامل طرفدار طالبان در آی. اس. آی (سازمان اطلاعات پاکستان) تحت کنترل قرار داشته و نمی توانند به ارائه کمکهای جسته و گریخته اطلاعاتی، به طالبان ادامه دهند.
در مقابل هر چند ارتش پاکستان از تجربه عملی عمیقی در مواجه با جنگ‌های پارتیزانی و چریکی برخوردار است و با همین اعتماد به نفس شروع جنگ خیابانی در سوات را اعلام کرده است اما نباید در نظر دور داشت که طالبان می توانند با تداوم عملیات انتحاری در مناطق دیگر ایالت سرحد نه تنها این ایالات بلکه دیگر ایالات کشور این عملیات را تکرار کنند.
در این صورت بحران داخلی پاکستان که به نظر می‌رسد با موفقیت نسبی ارتش این کشور در مقابل طالبان در حال فروکش کردن است، با پیچیدگی وجود راهبرد دو گانه دولت اسلام آباد در نگاه به طالبان پاکستانی در حفظ معادله قدرت منطقه در شبه قاره و جنوب آسیا، ابعاد تازه‌ای پیدا خواهد کرد.
دولتمردان پاکستانی اعم از سیاستمداران و نظامیان با ادامه جنگ سرعتی در این مقطع زمانی علیه طالبان در دره سوات که پاسخی به فشارهای خارجی است، تلاش می‌کنند از نگرانی‌های موجود پیرامون دستیابی طالبان به سلاح های هسته‌ای و گسترش تروریسم برای احیای اقتصادی در داخل و بهبود سیاست خارجی‌اشان استفاده کنند.
در واقع دولت اسلام آباد پس از انجام عملیات سرعتی دور و نزدیک ضد طالبان در دره سوات با حذف جنگ پیشگیرانه آمریکا و غرب در این کشور بنابر ملاحظاتی که ذکر شد، شرایط جابجایی استراتژی جنگی آمریکا از پاکستان به افغانستان را فراهم آورده است.
در این رهگذر آمریکا همچون دوران جنگ سرد و اشغال افغانستان توسط شوروی سابق برای خروج از این بن بست به پاکستان نیاز خواهد داشت.
روشن است که بازی دومینوی آمریکا علیه طالبانیسم و تروریسم القاعده با مشارکت پاکستان چند مرحله‌ای خواهد بود، در این بازی جدید طرف پاکستانی از ضعف سیستم سیاسی رنج می‌برد و عوامل خارجی توانسته اند در مقاطعی با تشویق کودتاهای نظامی حاکمیت ملی و مرکزی پاکستان را مورد تردید قرار دهند.
در صورت هوشمندی سیاسیون و نظامیان حاکم بر پاکستان در تمسک به الگوی حکومتی هند، نظامیان در جایگاه خود که حمایت از دموکراسی پارلمانی و پایداری حاکمیت ملی است، متمرکز خواهند شد و اداره امور کشور را نهادهای قانونی انجام خواهند داد.




واژه کلیدی :پاکستان