بانک مقالات جهان اسلام

کشورهای اسلامی

نویسنده : محمد مصلحی ; ساعت ٩:٠٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٦ امرداد ۱۳۸٧

 کرزای در گفت و گو با تایمز هندوستان:

هشدار ما درباره ساختار تروریسم نشنیده گرفته شد


گروه بین الملل - چند هفته قبل انفجاری تروریستی مقابل سفارتخانه هند در کابل موجب خساراتی به این سفارتخانه و کارکنان آن و همچنین دولت افغانستان شد. دولت کابل پس از این انفجار اسلام آباد را مسئول آن دانست که با انکار پاکستان روبه رو شد. این مبحث که همچنان پرونده آن برای هندوستان و افغانستان گشوده مانده است، یکی از محورهای مذاکرات حامد کرزای، رئیس جمهوری افغانستان با مان موهان سینگ را در دیدار چند روز اخیرشان پس از نشست «سارک» تشکیل داد. روزنامه تایمز هندوستان در تحلیل علت های پیدا و پنهان این حوادث با حامد کرزای گفت وگو کرده است. در این گفت وگو کرزای توضیح می دهد که چرا از دنیا درخواست کرده، ریشه تروریسم را در منطقه بخشکانند.
***381756.jpg
در هفته ای که گذشت، چندین مذاکره و مباحثه با سران کشورهای آسیای جنوبی و کادر رهبری هندوستان داشتید. محور این گفت وشنودها چه بود
محور این مذاکرات تهدیدهایی بود که رویاروی ما قرار گرفته اند، چالش هایی از طرف تروریسم و کسانی که بر ضد ما هستند. این مباحث بخش اصلی مذاکرات ما را تشکیل می داد اما در کنار آن رایزنی هایی هم درباره بازسازی افغانستان و این که چه کارهایی می توان برای آن انجام داد، داشتیم.
این گونه گمان می رود که پاکستان پشت قضیه حمله کابل بوده است، نظر شما درباره آن چیست و چرا انجام شد
اصلاً آن را درک نمی کنم. نمی دانم چرا این کار را کردند. نمی دانم چه نیتی از این کار داشتند و چه حاصلی از آن عایدشان می شود. این اتفاق برای من خیلی شگفت انگیز بود. این گونه خشونت ها در مقابل مردم همیشه برای من جای شگفتی داشته است. بمب هایی که در کابل، احمدآباد و بنگلور منفجر شدند، یک نفر می رود و در بیمارستان بمب می گذارد تا مجروحان را بکشد. اینها دیوانگی است.
آیا فکر می کنید در حادثه ماه آوریل هم که به خود شما حمله شد، پاکستان نقشی داشت
اطلاعات ما اینطور می گوید.
دنیا باید مقابل تروریسمی که از آنجا ریشه می گیرد، چه کند
دنیا هیچ گزینه ای ندارد. اما مقابله با تروریسم موضوعی کاملاً آشکار است. جنگ با تروریسم موضوعی خواه ناخواه و آبکی نیست. آن نبردی جدی بین کسانی است که در جست وجوی صلح و آرامش در سراسر کشورشان هستند با کسانی که خواستار ویرانی، خشونت و آسیب زدن به زندگی دیگرانند.
آیا شما این را به یوسف رضا گیلانی هم گفته اید
البته. گیلانی نخست وزیر خوبی است. او نیز دیدگاه ما را دارد و من برای او آرزوی موفقیت می کنم.
به نظر شما او می تواند سازمان امنیتی پاکستان (ISI) را کنترل کند
همه ما مجبوریم تمام تلاشمان را صرف کشورمان کنیم. این برای پاکستان ویژه تر است. کسانی که مرتکب چنین قساوت هایی می شوند، باید کنترل شوند. هیچ گزینه دیگری وجود ندارد. ما باید جلوی آنها را بگیریم تا ما را نکشند، زندگی ما را ویران نکنند، بچه های ما را نکشند، مادران ما را از وجود فرزندانشان و فرزندان را از وجود مادرانشان محروم نکنند.
به هر حال تروریسم در حال رشد در پاکستان است.‎/‎/
بله، متأسفانه اینطور است و کاری برای مقابله با آن نمی شود.
آیا معتقدید اخیراً هیچ تغییری ایجاد نشده است
به طور مشخص در روزهای اخیر آشکار است که شناخت ها از این قضیه بیشتر شده است. هرچند کمی دیر است. اما باز هم بهتر از هیچ است.
چند نمونه آن را بگویید.
بیانیه هایی که از طرف امریکا و انگلیس صادر شده اند و من امیدوارم سایر کشورهای اروپایی هم این روند را در پیش بگیرند، با سؤالاتی که اخیراً هند نیز مطرح کرده امیدواریم در عمل فعالیت بیشتری صورت بگیرد. ما در پی آن نیستیم که مشخص کنیم مرتکبان این اعمال چه کسانی هستند. در خود افغانستان درخواست های زیادی برای شفاف سازی این مسائل وجود دارد. اگر جنگ با تروریسم چیزی است که ما واقعاً در جست وجو و خواهان آن هستیم، پس باید در عمل و سخن شفاف باشیم. شفافیت در کلام چیزی است که در روزهای اخیر شاهد آن بوده ایم.
شفافیت کلامی شاید وجود داشته باشد. اما شفاف بودن در عمل چطور پاکستان شاید تحت فشارهای کلامی باشد اما کمک های نظامی هم دریافت می کند. آیا این فشارها می تواند نتیجه خوبی داشته باشد
همه مردم دنیا که قبل و بعد از ۱۱ سپتامبر همراه ما رنج برده اند، خواستار شفاف سازی در مورد این هستند که چه کسانی این اعمال را انجام می دهند و چه کسانی حامی آنها هستند. افغانستان پیش از این بارها گفته و تأکید کرده است که باید پناهگاه تروریست ها و گروه های آموزشی آنها نابود شود. ما این را می دانیم و می خواهیم این کار چه در گفتار و چه در کردار عملی شود. این کار تاکنون آن گونه که ما می خواستیم انجام نشده است. یا متحدان ما درباره این مسئله آگاهی و به ما اعتقاد ندارند یا چیز دیگری در میان است. اما در شرایط کنونی آنها این قضیه را درک کرده و درباره آن سخن می گویند. آنها می دانند و می گویند که ریشه واقعی این مشکلات در کجا قرار دارد. پس بر ما و آنها است که آنچه را که لازم است، انجام دهیم.
چه چیز لازم است
این که پناهگاه تروریست ها را نابود کنیم. منابع مالی آنها را از بین ببریم. اماکن آموزش آنها را ویران سازیم و کسانی را که با کینه بر ضد مردم حرف می زنند، از روی زمین محو کنیم. دولت پاکستان خود به طور گسترده از این مسائل رنج می برد.
گفته بودید اگر پاکستان نمی تواند تروریسم را متوقف کند، شما این کار را خواهید کرد. آیا هنوز هم بر این کار اصرار می ورزید
وقتی کسی از آن سوی مرز می آید وارد افغانستان می شود و جاده ها، پل ها و زندگی ما را نابود می کند، ما گزینه دیگری جز این که خود برویم ومانع او شویم، نداریم. امروز حتی بیشتر از قبل بر حرفی که زده ام اصرار دارم.
از سال ۲۰۰۴ که رئیس جمهور افغانستان شدید تاکنون که در پایان راه قرار گرفته اید، به چه نتایجی دست یافته اید
با کمک دیگر کشورها و همچنین هندوستان به چیزهای زیادی دست یافتیم. بزرگترین دستاورد ما فرستادن سالانه هزار دانشجو به هندوستان برای ادامه تحصیل است. ساخت جاده های جدید، بازسازی راه های ویران شده و ساخت مدرسه برای بچه ها از دیگر دستاوردهای این ۴ سال است. ضمن آن که موفق شدیم میزان مرگ و میر نوزادان و بچه ها را معادل ۲۵ درصد کاهش دهیم. توانسته ایم ۳۸ هزار روستای افغان را با امکانات اولیه زندگی مجهز کنیم. در طول ۵ سال گذشته نزدیک به ۵ میلیون افغان به کشور خود بازگشته اند. افغانستان حالا عضو گروه های جهانی مثل سارک شده است. البته هنوز هم مشکلاتی داریم. هنوز یک دولت مرکزی قدرتمند که بتواند کشور را هدایت کند، نداریم. زیرا دولت های قبلی در این زمینه درست کار نکرده اند. همچنین کشت تریاک همچنان ادامه دارد. این فقط بخاطر مشکل اقتصادی نیست. این نشأت گرفته از گذشته اندوهبار افغانستان است و دست هدایتگر آن در جایی فرای مرزهای افغانستان عمل می کند. ما دستاوردهایی داشتیم اما در کنار آن در بعضی مواقع نیز شکست خورده ایم.
آیا چیزی هست که بخواهید هندوستان انجام دهد
هندوستان تعامل خوبی با افغانستان داشته است. افغانستان در صدر لیستی قرار گرفته است که هندوستان به آنها کمک می کند. این برای ما خوشحال کننده است.
آیا دلیل عصبانیت پاکستان هم همین است
پاکستان نباید از این مسئله عصبانی باشد. زیرا هندوستان به ما کمک می کند. اتفاقاً پاکستان باید از اینکه ما بتوانیم صلح و آرامش را در کشورمان برقرار کنیم و با همسایگان خود تعاملات اقتصادی داشته باشیم، خوشحال باشد. پاکستان هم از چنین فضای پرصلح و آرامشی سود خواهد برد. صادرات پاکستان به افغانستان سالانه به یک میلیارد دلار می رسد که نسبت به زمان حکومت طالبان که تنها به ۲۵ میلیون دلار می رسید، بسیار قابل توجه است. برقراری صلح و سعادت در افغانستان اول و بیشتر از همه خواست پاکستان و بعد از آن خواست هندوستان است. پس این پاکستان است که باید از این روال خوشحال باشد.
البته اگر پاکستان هم علاقه مند به کمک به ما باشد، با روی باز از آن استقبال خواهیم کرد. ما از پاکستان سپاسگزار هستیم که مهاجران ما را در خود جای داد و می دهد و به ما هرگونه که بتواند کمک می کند. اما در کنار آن، نگران مسائلی هستیم که در پاکستان وجود دارد و تبعات آن موجب ویرانی مدارس و درمانگاه های ما می شود.
آیا در انتخابات سال آینده شرکت خواهید کرد
بله. این کار را خواهم کرد. باید کاری را که شروع کرده ام به پایان برسانم. باید مردم افغانستان را به آنچه که وعده داده ام، برسانم. بعضی از وعده های من تحقق یافته اند، برخی نه. انتخابات ریاست جمهوری و شورای استانی در تابستان سال ۲۰۰۹ انجام می شود و انتخابات پارلمانی نیز برای سال ۲۰۱۰ در نظر گرفته شده است.
آیا در این سال چیزهایی وجود داشته است که شما خواسته باشید و بعد به گونه ای دیگر اتفاق افتاده باشند
بله. من می خواستم تمام تلاشمان صرف نابودی پناهگاه های تروریست ها شود. سال ها قبل نسبت به آن هشدار داده بودم و خواستار آن شده بودم. اما در آن زمان کسی توجهی به آن نکرد. من می دانستم این مسئله مشکل ساز خواهد شد و آن را با متحدانمان در میان گذاشتم. اما توجهی به آن نشد.
مترجم: بنفشه غلامی



واژه کلیدی :افغانستان و واژه کلیدی :تروریسم و واژه کلیدی :مصاحبه و واژه کلیدی :هند