بانک مقالات جهان اسلام

کشورهای اسلامی

نویسنده : محمد مصلحی ; ساعت ۸:٢۳ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٢ امرداد ۱۳۸٧

نگاهی به واکنش دولت ها درقبال تجاوز اسرائیل به لبنان
دوست و دشمن در جنگ 33روزه


*منبع: رجانیوز
خبرگزاری فارس: سال پس از جنگ 33 روزه، بازخوانی دیدگاه دولت های مختلف اعم از اسلامی و غیراسلامی، منطقه ای و غیرمنطقه ای قابل توجه است.


جنگ از مهم ترین رویدادها در عرصه سیاست به شمار می رود و واکنش های متفاوتی را در پی دارد. سران کشورها به اقتضای منافع و برخی بر اساس اصول و اعتقادات خود موضع گیری می کنند.
2 سال پس از جنگ 33 روزه، بازخوانی دیدگاه دولت های مختلف اعم از اسلامی و غیراسلامی، منطقه ای و غیرمنطقه ای قابل توجه است.

*ایران
مقامات جمهوری اسلامی ایران از همان ابتدا عدم رضایت خود از جنگ را اعلام کرده و آن را محکوم کردند.
ایران تلاش های زیادی در برپایی اجلاس فوق العاده سران کشورهای اسلامی و برقراری آتش بس صورت داد. همچنین بسته های دارویی و آمبولانس هایی از ایران برای کمک به مردم لبنان ارسال شد.
تهران در پی بیانیه اتحادیه اروپا در حمایت از اسرائیل با فراخواندن سفیر فنلاند (رئیس دوره‌ای اتحادیه اروپا) مراتب اعتراض شدید ایران را به این بیانیه ناعادلانه ابلاغ کرد.
دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری، در مصاحبه اختصاصی با شبکه CBS امریکا با اشاره به کشته شدن انسان ها و ویران شدن خانه ها پرسید: "شورای امنیت کجاست؟" وی دفاع از لبنان را طبق منشور سازمان ملل حق حزب الله دانست. رئیس جمهور ایران در مورد عدم صدور قطعنامه در سازمان ملل گفت: "امریکا و انگلیس فکر می کنند رژیم اشغالگر باید در شرایط قوی تری قرار بگیرد تا آتش بس به نفعش شود".
وی همچنین در روزهایی از جنگ 33 روزه که تهدید رژیم صهیونیستی برای مورد حمله به سوریه افزایش یافته بود، حمله به این کشور را تعرض به کل جهان اسلام دانست و گفت:"اسرائیل باید منتظر پاسخی کوبنده باشد". بعد از این اظهارات بود که ادعاهای رژیم صهیونیستی برای حمله به سوریه کاهش یافت.

*سوریه
سوریه به عنوان تنها همسایه مشترک رژیم صهیونیستی و لبنان جایگاه مهمی در منطقه و روابط بین این دو کشور دارد. سوریه تا چندی قبل از شروع جنگ، مسئولیت تأمین امنیت لبنان را برعهده داشت.
اسد رئیس جمهور سوریه در زمان جنگ موضوع خلع سلاح حزب الله را که از سوی برخی گروه های داخلی لبنان و کشورهای غربی و اسرائیل مطرح می شد، قابل پذیرش ندانست و طراحان خلع سلاح حزب الله را تفرقه افکن نامید. بشار اسد تأکید کرد: "فعالیت مسلحانه حزب الله مقاومت مشروع علیه رژیم صهیونیستی است."
اسد در برهه ای دیگر از جنگ پیش بینی انجام داد که درست از آب درآمد:"نتیجه این جنگ شکست برای اسرائیل و امریکا و ریشه ای شدن فرهنگ مقاومت است."
رئیس جمهور سوریه با اشاره ضمنی به عملکرد برخی کشورها در زمان جنگ به صراحت اعلام کرد: "در این جنگ نامردی برخی ها ثابت شد."

*قطر
قطر تنها کشور عربی بود که در زمان جنگ عضو غیر دائم شورای امنیت بود و می توانست در زمینه صدور قطعنامه ها مؤثر باشد. قطر در جلسه صدور بیانیه تلاش کرد تا لحن بیانیه نسبت به رژیم صهیونیستی محکم تر باشد. قطری ها در طول جنگ آمادگی کشورشان را برای کمک‌رسانی به مردم لبنان و همچنین شرکت در اجلاس فوق العاده سازمان کنفرانس اسلامی اعلام کردند.
حمدبن جاسم آل ثانی وزیر امور خارجه قطر در زمان جنگ 33 روزه از موضع کشورهای عرب در برابر بحران خاورمیانه و در خواست آن ها برای پایان دادن به حزب الله انتقاد کرد. وی موضع کشورهای عربی را چراغ سبزی به رژیم صهیونیستی برای حمله به لبنان دانست.
وزیر امور خارجه قطر در مورد قطعنامه تصویب شده برای پایان درگیری ها د(1701)نیز گفت: "در این قطعنامه منافع لبنان کاملاً لحاظ نشده و وحدت ، ثبات و تمامیت ارضی لبنان کاملاً در نظر گرفته نشده است." وی تصریح کرد: "در آینده نه چندان دور زمانی فرا خواهد رسید که دیگر رهبران کشورهای اسلامی نیز همچون محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران خواستار محو اسرائیل از صفحه روزگار شوند."

*عراق
عراق که خود درگیر بحرانی داخلی بود که در آن روزانه انسان های زیادی کشته می شدند، خواستار توقف کشتار انسان ها در نقطه ای دیگر بود. نوری مالکی رژیم صهیونیستی را به خاطر حمله به لبنان و کشتار مسلمانان سرزنش کرد.
نخست وزیر عراق تجاوزات و حشیانه رژیم صهیونیستی به لبنان و قتل غیر نظامیان و تخریب زیر ساخت ها را فاجعه انسانی نامید. وی با محکوم کردن این جنایات خواستار توقف آن با تلاش جامعه جهانی شد. این اظهارات نخست وزیر عراق، اعتراض شماری از اعضای کنگره و رسانه های امریکا را برانگیخت.

*مالزی
مالزی در زمان جنگ ریاست دوره‌ای سازمان کنفرانس اسلامی را برعهده داشت و دیپلماسی فعالی را در پیش گرفت. این کشور که مسلمانان زیادی در آن زندگی می کنند در طول جنگ بارها علیه جنایات رژیم صهیونیستی موضع گرفت و آن را محکوم کرد.
اقدامات رژیم صهیونیستی علیه حزب الله به عنوان یک گروه مسلمان سبب شد سید حمید البار وزیر امور خارجه مالزی از کشورهای جهان به ویژه کشورهای خاورمیانه درخواست کند تا روابط دیپلماتیک خود را با رژیم صهیونیستی قطع کنند. وی همچنین گفت: "قطعا دیدگاه جامعه جهانی این است که اسرائیل مرتکب اشتباه شده است و قوانین بین المللی را نقض کرده است."
سازمان کنفرانس اسلامی نیز در نشستی اضطراری که به ریاست مالزی برگزار شد، با محکوم کردن رژیم صهیونیستی خواستار آتش بس فوری شد.

*ونزوئلا
ونزوئلا کشوری است که بیشترین منابع گازی امریکای جنوبی را دارد و روابط خوبی نیز با ایران دارد. هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا از اولین رهبران جهان بود که پس از شروع درگیری ها، حمله اسرائیل را تجاوز به لبنان و نسل کشی مردم این کشور نامید و آن را محکوم کرد.
در واکنش به این اقدام، اسرائیل سفیر خود در کاراکاس را فراخواند. این اقدام باعث شد ونزوئلا نیز عالی ترین مقام دیپلماتیک خود را از تل آویو فرابخواند.
رئیس جمهور ونزوئلا این چنین در مورد ادامه روابط کشورش با اسرائیل سخن گفت: "هیچ نفعی در ادامه روابط دیپلماتیک نمی بینم؛ ونزوئلا به طور قطع روابط خود را با اسرائیل قطع می کند."
هوگو چاوز جنایات رژیم صهیونیستی را "جنایات فاشیستی" توصیف کرد و گفت: "از دنیا می‌خواهیم که جلوی دیوانگی های اسرائیل را بگیرد. سران اسرائیل باید به جرم قتل عام مردم لبنان محاکمه شوند."

*اردن
اردن از جمله کشورهای عربی مخالف حزب الله بود و با موضع گیری‌های خود در طول جنگ 33 روزه این موضوع را اثبات کرد.
عبد الله دوم شاه اردن اولین کسی بود که از ایجاد یک هلال شیعی در کشورهای حاشیه خلیج فارس خبر داده و ادعا کرده بود این امر باعث بی ثباتی کشورهای منطقه می‌شود. بر اساس این ادعا، هلال شیعی از ایران شروع می شود، تا شیعیان سوریه امتداد پیدا می کند، به حزب الله می پیوندد و سرانجام حماس را در بر می گیرد.
شاه اردن در اوایل جنگ به موازات محکوم کردن حملات اسرائیل، اقدامات حزب‌الله را به طور غیرمستقیم محکوم کرد و آن را برای منافع اعراب در منطقه زیان‌بخش دانست؛ این اظهارات خشم بسیاری از مسلمانان را برانگیخت.
پس از گذشت حدود 3 هفته از جنگ و موفقیت حزب الله، پادشاه اردن نیز با چرخشی محسوس در مواضعش حزب الله را قهرمان اعراب نامید و اعلام کرد: "مادامی که اشغالگری وجود دارد، مقاومت با حمایت گسترده مردمی وجود خواهد داشت". وی افزود: "اگر حزب الله را نابود کنید، تنها یک یا دو سال توانسته اید برای مسئله فلسطین، لبنان یا سوریه راه حلی ایجاد کنید اما حزب الله دیگری در کشور دیگری شاید اردن، سوریه، مصر یا حتی عراق ظهور کند."

*عربستان
عربستان که همچون اردن در مورد قدرت گرفتن حزب الله و ایجاد هلال شیعی نگران بود، حزب‌الله و حامیان آن را مسئول بحران جنگ دانست و اقدامات حزب الله را "ماجراجویی های حساب نشده و متفاوت از مقاومت مشروع علیه اشغالگران قدس" خواند. این اظهارات با اعتراضات مقامات و مردم کشورهای اسلامی روبرو شد.
اما عربستان نیز مانند اردن با نزدیک شدن به روزهای آخر جنگ و مشاهده موفقیت حزب الله و آگاهی از هدف رژیم صهیونیستی برای ایجاد خاورمیانه جدید با تغییر موضعی محسوس، امریکا را به سبب اتخاذ نکردن موضعی جدی در جلوگیری از حمله رژیم صهیونیستی به لبنان سرزنش کرد.
سعود الفیصل وزیر امور خارجه عربستان، کشورش را مخالف سیاست های امریکا در منطقه دانست و تصریح کرد: "ما ترجیح می دهیم به خاورمیانه قدیمی بازگردیم، چرا که هیچ چیز تازه ای در این خاورمیانه جدید جز مشکلات ندیدیم." وی افزود: "خاورمیانه منطقه ای غیرمسکونی نیست. اینجا مردمی دارد و دولت هایی و سرنوشت ما پس از خداوند توسط مردم تعیین می شود."
فیصل در زمانی که احتمال حمله به سوریه از سوی رژیم صهیونیستی افزایش یافته بود، تأکید کرد: "در صورت هر گونه تجاوز یا تهدید سوریه، دیگر کشورهای عربی ساکت ننشسته و در کنار دمشق خواهند ماند و از سوریه دفاع خواهند کرد."

*مصر
مصر همواره یکی از کشورهای مهم جهان عرب است که در معضلات این کشورها به مثابه مشاور و برادر دخالت می کند اما در عین حال روابط دیپلماتیک و نزدیکی با رژیم صهیونیستی دارد.
حسنی مبارک رئیس جمهور مصر بحران خاورمیانه را "هرج و مرج مهلک" نامید و از شورای امنیت سازمان ملل خواست هر چه زودتر برای توقف بحران اقدام کند.
وی به طور غیر مستقیم از حزب الله به دلیل صدمه زدن به منافع اعراب انتقاد کرد و گفت: "آن هایی که می خواهند مصر برای دفاع از لبنان یا حزب الله به جنگ برود، آگاه نیستند که هنگامه ماجراجویی برون مرزی به سر آمده است."
وی در واکنش به درخواست مردم مصر برای قطع رابطه با اسرائیل گفت: "وجود کانال هایی برای تماس میان مصر و اسرائیل در درجه اول و آخر در خدمت به منافع امت عربی و برای نزدیک کردن دیدگاهها و ایجاد نقاطی برای توافق است که منافع مشترک ما را تأمین کند."

*ترکیه
ترکیه مایل است نه تنها از نظر نظامی، بلکه از نظر سیاسی و دیپلماتیک نیز کشوری باشد که در حل بحران ها ایفای نقش کند. ترکیه در طول جنگ به عنوان یکی از کشورهای منطقه، خواهان برقراری ثبات و امنیت بود.
این کشور هجوم رژیم صهیونیستی را "افراطی گری" نامید و ضمن محکومیت آن از دو طرف خواست به در گیری ها پایان دهند. در زمان جنگ، اخباری مبنی بر ملاقات مقامات ترک با اسیران اسرائیلی منتشر شد.
عبدالله گل وزیر امور خارجه ترکیه در اواخر جنگ اعزام نیروهای بین الملل را برای ثبات منطقه سودمند دانست و اعلام کرد: "پیشنهاد استقرار نیروهای ثبات بین المللی در لبنان باید با تصویب قطعنامه ای از سوی سازمان ملل حمایت شود و پیش از استقرار این نیروها آتش بس برقرار شود."وی که فردی اسلام گراست، وقایع لبنان را یک "تراژدی" نامید و گفت: "متأسفانه سؤالاتی در مورد امریکا و مشروعیت مفتخرانه رهبریت آن برای آزادی و عدالت به ذهن متبادر می شود." وی افزود: "هر باری که بمبی در لبنان فرود می آید، ضربه ای را به وجدان جهانیان وارد می کند."

*روسیه
روسیه عضوی دائم از شورای امنیت، حملات اسرائیل را "زیاده روی" دانست و هدف آن را فراتر از مبارزه با حزب الله و سبب ایجاد بحران انسانی در لبنان عنوان کرد و ادعای مقامات اسرائیلی مبنی بر ارسال تسلیحات ضد تانک روسی به لبنان را تکذیب کرد.
ولادیمیر پوتین رئیس جمهور وقت روسیه با اشاره به تصویب قطعنامه ای در اجلاس سران 8 کشور صنعتی جهان در مورد حوادث لبنان گفت: "از نظر ما هیچ کس پیروز این جنگ نخواهد بود، همه ما می دانیم در گذشته چه اتفاقی افتاده و هیچ کس نمی خواهد به آن دوران بازگردد."
پوتین همچنین ایران را کشوری قدرتمند و بانفوذ در منطقه دانست و خواستار مشارکت ایران برای بهبود شرایط در منطقه شد: "در خصوص تشکیل نیروهای حافظ صلح برای حضور در لبنان صحبت هایی شد که در صورت چنین اقدامی روسیه در آن مشارکت خواهد داشت."

*چین
چین که روز به روز بر قدرت اقتصادی و سیاسی خود می افزاید، خواستار خاورمیانه ای با ثبات بود تا امنیت انرژی در منطقه خاورمیانه تهدید نشود، بنابراین خواستار برقراری آتش بس فوری در منطقه بود. چین بمباران روستای قانا توسط رژیم صهیونیستی در جنگ 33 روزه را محکوم کرد."لی جائو شینگ" وزیر امور خارجه چین حمله ارتش رژیم صهیونیستی به مقر سازمان ملل در لبنان را محکوم کرد. در این حمله یک ناظر چینی سازمان ملل هم کشته شده بود.
وزیر امور خارجه چین، آتش بس را بهترین راه برای جلوگیری از افزایش درگیری و ناآرامی در منطقه دانست و ضمن درخواست از رژیم صهیونیستی برای پایان جنگ، گفت: "چین برای تأمین امنیت و ثبات در خاورمیانه از هیچ اقدامی فروگذار نمی کند."

*امریکا
امریکا به عنوان متحد استراتژیک رژیم صهیونیستی نقش مهمی در حمایت نظامی و سیاسی از این رژیم داشت. امریکا که خود را داعیه دار ایجاد جهانی جدید بر پایه دموکراسی می داند، مانند گذشته از آتش افروزی جنگ که موجب کشته شدن هزاران زن و کودک مظلوم و آواره شدن یک میلیون نفر شد، پشتیبانی کرد.
امریکا در اواسط جنگ با اطمینان از ادامه جنگ سخن گفت، گویی خود درگیر جنگ است. جورج بوش 10 روز از زمان جنگ را در مزرعه پدری خود به تفریح می پرداخت، در حالی که دیگر همتایانش در کشورهای دیگر جهان با اتمام تعطیلات خود راه حل های برون رفت از بحران لبنان را بررسی می کردند.
سخنگوی کاخ سفید در این مورد گفت: "رئیس جمهور در اینجا بسیار فعال است و هم به تفریحات خود می پردازد و هم به مسائل مهم جهان!"
بوش پس از فراغت از تفریحات خود، زمانی که صدها کودک و زن بی دفاع بر اثر بمب‌های اسرائیلی کشته می‌شدند، گفت: "تا زمانی که نبرد میان حزب الله و اسرائیل با هدف خلع سلاح این گروه نظامی جریان داشته باشد، اصراری بر اعزام صلح بانان سازمان ملل به منطقه نیست." وی با صراحت این درگیری ها را فرصتی برای ایجاد تغییرات جدید در خاورمیانه اعلام کرده بود که با شکست رژیم صهیونیستی این فرصت برای آن‌ها مهیا نشد.

*انگلستان
انگلستان در این جنگ همگام با متحد اصلی خود امریکا، از رژیم صهیونیستی حمایت کرد. سفارت انگلیس در منامه پایتخت بحرین، از مطبوعات این کشور خواست تصاویر هولناک قتل عام مردم لبنان به دست صهیونیست ها را منتشر نکنند تا وجهه این رژیم بیش از گذشته زیر سؤال نرود.
تونی بلر نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی ضمن مخالفت با درخواست از اسرائیل برای توقف حملات به لبنان مسئولیت پایان جنگ را بر عهده حزب الله دانست. در حالی که سید حسن نصرالله، او را شریک رژیم صهیونیستی در کشتار مردم لبنان خوانده بود.
نخست وزیر سابق انگلستان ادعا کرده بود: "برای دستیابی به صلح پایدار ابتدا باید نیروهای حزب الله خلع سلاح شوند." وی در جایی دیگر اعتراف کرد: "امریکا و انگلستان وجاهت و اعتبار خود را در جهان اسلام و جهان عرب از دست داده اند و غرب هرگز نمی‌تواند افکار جهانی را متقاعد کند که در این بحران منصف یا حداقل بی طرف بوده است."

*آلمان
آلمان در این جنگ حمایت بی قید و شرط خود از رژیم صهیونیستی را اثبات کرد. آنجلا مرکل صدر اعظم آلمان جامعه بین الملل را به سهل انگاری در برابر تحولات لبنان متهم کرد. وی که از قدرت نظامی حزب الله آشفته بود، گفت: "جهان در ارائه کمک های لازم به لبنان برای خلع سلاح حزب الله و اجرای قطعنامه 1559 شورای امنیت کوتاهی کرد."
صدر اعظم آلمان اظهار داشت: "کشور لبنان در وضعیت بسیار دشواری قرار دارد و ما قصد داریم از دولت این کشور در امر برقراری ثبات و امنیت داخلی حمایت کنیم."
آنجلا مرکل در برهه‌ای از جنگ به صراحت گفت: "این وظیفه تاریخی آلمان است که به طور جدی از حق اسرائیل برای موجودیت خود دفاع کند.حزب الله لبنان بحران کنونی خاورمیانه را آغاز کرده است."

*فرانسه
فرانسه از جمله حامیان رژیم صهیونیستی بود. پاریس پیشنهاد پیش نویس قطعنامه ای را داد که سران کشورهای اسلامی آن را "جایزه به متجاوزان صهیونیستی" نامیدند. در این پیش‌نویس، حزب الله آغازگر جنگ و مسئول عواقب آن معرفی شده بود و جامعه بین الملل ملزم به تلاش برای شناسایی و مجازات اعضای آن بودند. این پیش نویس به نیروهای اعزامی بین الملل اجازه ورود به هر ساختمانی در لبنان و سوریه و قتل اعضای حزب الله را می داد.
ژاک شیراک رئیس جمهور وقت فرانسه اعلام کرد، کشورش خواهان ایجاد گذرگاهی امن برای خروج خارجیان از لبنان است. رئیس جمهور وقت فرانسه سلاح مقاومت را تنش آفرین خواند و از تمایل کشورش برای بازسازی لبنان خبر داد: "بحران لبنان راه حل نظامی ندارد."
این موارد تنها مواضع سران سیاسی کشورهای مذکور بود. در طول جنگ 33روزه مردم کشورهای مختلف جهان هم با برپا کردن تظاهرات و راهپیمایی، تجاوز رژیم صهیونیستی را به لبنان محکوم کردند.




واژه کلیدی :جنگ 33 روزه و واژه کلیدی :اسرائیل-1 و واژه کلیدی :حزب‌الله لبنان