بانک مقالات جهان اسلام

کشورهای اسلامی

نویسنده : محمد مصلحی ; ساعت ٧:٢۸ ‎ق.ظ روز شنبه ٥ امرداد ۱۳۸٧

حزب آزادی خواهان مردم افغانستان

 حزب آزادی خواهان مردم افغانستان ( People's Freedom Seekers Party of  Afghanistan ) :


تحت عنوان« حزب آزادی خواهان مردم افغانستان»، عده ای از مائوئیستها، در دوران جهاد اظهار وجود نمودند. نشریه ی مائوئیستی23 ثور، که در آلمان منتشر می شد در ماه دلو (= بهمن) 1358 در رابطه با این حزب چنین می نویسد: « حزب آزادی خواهان مردم افغانستان، یکی از سازمان های اسلامی [؟؟] مبارز کشور است که با موضع قاطع بر ضد سوسیال امپریالیزم، دولت دست نشانده و همچنین امپریالیست ها و مرتجعین مبارزه کرده و با در نظر داشت وضع عینی، تفکیکِ درست، بین نیروهای دوست و دشمنِ مردم افغانستان می نماید.»
بعد از انفاذ قانون احزاب سیاسی در افغانستان، حزبی به نام « حزب آزادی خواهان مردم افغانستان» به رهبری آقای فدا محمد احساس، ثبت شد. آقای احساس، در زندگینامه ی خود می نویسد که او در سال 1377، اولین جلسه ی گروهی به نام « اتحاد ملی آزادی خواهان» را بصورت مخفی برای مبارزه با طالبان تشکیل داد، در سال1380 بعد از کنفرانس بن، با سه نهاد دیگر که از آن ها اسم نبرده است «شورای مدافعان صلح و دموکراسی افغانستان» را تأسیس کرد و در سال 1383 بعد از تصویب قانون احزاب سیاسی، اتحاد ملی آزادی خواهان را بنام « حزب آزادی خواهان مردم افغانستان»، ثبت نمود. (2)
آقای احساس فرزند حاجی خیر محمد، در بهار سال 1329 به دنیا آمده و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در لیسه میر بچه خان (= دبیرستان میر بچه خان) در کوهدامن، انجام داده و فوق دیپلوم را از اکادمی تربیه ی معلم به دست آورده است. وی بعد از فراغت از دارالمعلمین، به شغل معلمی در لیسه ی قره باغ ولایت کابل، لیسه ی قلعه ی مراد بیگ و ابتدائیه ی میر بچه خان، مشغول شد و از سال 1358 به بعد در امور سیاسی و به ادعای خودش جهادی در پیشاور، شمال و حوزه ی جنوب غرب افغانستان فعالیت می کرد. آقای احساس روشن نکرده است که در دوران جهاد در کدام حزب و تنظیم جهادی یا غیر جهادی فعالیت داشته و واضح نساختن این مطلب هویت سیاسی و فکری اصلی او را مغشوش می سازد. با وجود آن، کسانی که با آقای احساس هم عصر و هم نسل اند و با جریان های سیاسی کشور از دهه چهل شمسی تا کنون آشنایی دارند از مفاد بخشی از زندگینامه اش در می یابند که او در سال 1347 در زمانی که دانش آموز صنف دهم در لیسه ی نادریه در شهر کابل بوده به جریان مائوئیزم و به تعبیر خودش « جنبش آزادی خواهانه ی روشنفکری» پیوسته و در بهار سال 1358در صف گروه های کوچک نظامی مقاومت مائوئیستی و نه جهاد اسلامی، قرار گرفته و زیر شعار« آزادی و دموکراسی !! » این گروه ها را سازماندهی کرده است. در سال1360 مجاهدین گروه های اسلامی بویژه حزب اسلامی افغانستان طی عملیاتی منطقه ی شمالی و پایگاه های مائوئیست ها را که بطور عمده وابسته به گروه « ساما» بودند در کوهدامن و کوه صافی پاکسازی کردند که آقای ظفری این عملیات را « توطئه های ناجوانمردانه ی ارتجاع در صف مقاومت گران» می خواند. آقای ظفری بعد از عملیات  مجاهدین و شکست مائوئیست ها به پیشاور در پاکستان، بر می گردد و با سازماندهی دوباره ی مائوئیست ها که او آنان را« رهروان راه آزادی و دموکراسی !! » می نامد راهی ولایت بلخ می شود و در آن جا نیز با شکست مواجه شده به شهر کویته در پاکستان باز می گردد و به ادعای خودش به سازماندهی مائوئیست های هزاره مشغول می شود. وی در این رابطه می نویسد: « اواخر سال1363دو باره راهی دیار هجرت شده در کویته پاکستان با برادران ملیت هزاره مشغول کار سیاسی شده و آنها را برای مبارزه بر ضد اشغالگران روس تشویق نمودیم !! » (3)
گویا آقای ظفری، اطلاع ندارد که برادران ملیت هزاره قبل از هر گروه و جریان سیاسی اسلامی و غیر اسلامی، با قیام مردمی خود جوش، جهاد مقدس اسلامی و مبارزه با رژیم تحمیلی کمونیستی و بعداً اشغالگران روسی را از دره ی صوف در ولایت سمنگان، در ماه حوت سال 1357 آغاز کردند و در سال 1358 تمام سرزمین هزاره جات را از لوث وجود کمونیست های شناخته شده پاکسازی نمودند.




واژه کلیدی :افغانستان و واژه کلیدی :احزاب